جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: مقالات این جلد رابطه بین مفاهیم اصلی خیر عمومی و کار فیلسوف سیاسی آمریکایی جان رالز را تحلیل می کند. یکی از اصلی ترین انتقاداتی که به رالز وارد شده است، نادیده گرفتن فرضی او از جنبه های اصلی زندگی جمعی است. مشارکت کنندگان این کتاب امکان تفسیر اساسی و جامعه محور از اندیشه رالز را بررسی می کنند. این فصل دیدگاه‌های رالز را درباره ارزش‌هایی مانند اجتماع، ایمان، برادری، دوستی، برابری جنسیتی، عشق، آزادی سیاسی، رفتار متقابل، احترام، احساس عدالت و فضیلت بررسی می‌کند. آنها نشان می دهند که رالز بین برخی جنبه های فردگرایانه نظریه عدالت خود و ارزش اجتماع تعادلی پیدا می کند. با انجام این کار، کتاب خوانش‌های تازه‌ای از رالز ارائه می‌کند. جان رالز و خیر عمومی مورد توجه دانشمندان و دانشجویان پیشرفته ای است که در فلسفه سیاسی، اخلاقی و حقوقی کار می کنند.

ترجمه ماشینی: دومین اثر مهم جان رالز، لیبرالیسم سیاسی (1993)، به این سؤال اختصاص دارد که چگونه یک جامعه لیبرال می تواند در مورد مسائل عدالت با توجه به کثرت گرایی اجتماعی اش به اجماع برسد. این مقالات تفاسیر منظمی از کار توسط محققان مشهور بین‌المللی ارائه می‌کنند و در عین حال، دامنه وسیع استدلال‌های رالز و همچنین محدودیت‌های آنها را بررسی می‌کنند.

ترجمه ماشینی: معرفی؛ مقدمه ای بر نسخه شومیز; بخش 1: لیبرالیسم سیاسی: عناصر اساسی. سخنرانی اول: ایده های بنیادی. 1. پرداختن به دو پرسش اساسی; 2. ایده یک مفهوم سیاسی از عدالت. 3. ایده جامعه به عنوان یک سیستم عادلانه همکاری. 4. ایده یک موقعیت اصلی. 5. تصور سیاسی از شخص; 6. ایده یک جامعه منظم. 7. نه جامعه و نه انجمن; 8. در مورد استفاده از مفاهیم انتزاعی; سخنرانی دوم: اختیارات شهروندان و نمایندگی آنها. 1. معقول و معقول.؛ این کتاب ایده‌های عدالت به مثابه انصاف را که جان رالز در نظریه عدالت ارائه کرده است، ادامه می‌دهد و تجدیدنظر می‌کند، اما تفسیر فلسفی آن را به شکلی اساسی تغییر می‌دهد. آن کار قبلی آنچه رالز آن را «جامعه منظم» می‌نامد، فرض می‌کرد، جامعه‌ای که در باورهای اخلاقی پایه‌اش پایدار و نسبتاً همگن است و در آن توافق گسترده‌ای درباره آنچه زندگی خوب را تشکیل می‌دهد وجود دارد. با این حال، در جامعه دموکراتیک مدرن، تعدد آموزه‌های ناسازگار و آشتی ناپذیر - مذهبی، فلسفی و اخلاقی - در چارچوب نهادهای دموکراتیک وجود دارد. رالز با به رسمیت شناختن این به عنوان یک شرط دائمی دموکراسی، می پرسد که چگونه یک جامعه باثبات و عادلانه متشکل از شهروندان آزاد و برابر می تواند در توافق زندگی کند، وقتی که توسط دکترین های معقول اما ناسازگار تقسیم می شود. که طرح های رالز برای بازنگری در لیبرالیسم سیاسی را که با مرگ او کوتاه شد، ترسیم می کند. «تفسیر مستدل و فوق‌العاده‌ای بر نظریه عدالت... چرخشی قاطع به سوی فلسفه سیاسی.» ضمیمه ادبی تایمز.

ترجمه ماشینی: "نظریه عدالت" مهم ترین سهم دنیای انگلیسی زبان است، شاید حتی مهم ترین کمک به اخلاق سیاسی قرن بیستم. در اینجا، جان رالز نه تنها یک نظریه تا حد زیادی قانع کننده در مورد تلاقی اخلاق و فلسفه سیاسی پیش نویس می کند. او همچنین موفق می شود تعدادی تغییر پارادایم اساسی در بحث فلسفی ایجاد کند. پس از یک نسل بحث شدید، زمان بررسی فرا رسیده است. این به عنوان یک مرور کلی صرفاً توصیفی از بحث تا به امروز انجام نمی شود، بلکه در قالب یک تفسیر مشارکتی انجام می شود. نویسندگانی از زمینه‌های مختلف فلسفی از خود می‌پرسند که افکار رالز چگونه باید درک شوند و چه دامنه و قدرت متقاعدکننده‌ای برای گفتمان آینده دارند.

ترجمه ماشینی: این کتاب اولین بازسازی مفصل از آثار متأخر جان رالز است که شاید تأثیرگذارترین فیلسوف قرن بیستم بود. رساله رالز در سال 1971، نظریه عدالت، انبوهی از تفسیرها را در مورد «عدالت به مثابه انصاف» برانگیخت، مفهوم او از عدالت برای یک جامعه سیاسی آرمانی، مستقل و مدرن. بیشتر آن تفسیر رالز را دفاع از سرمایه داری دولت رفاهی می دانست که در اروپای غربی و ایالات متحده یافت می شود. توجه کمتری به کتاب رالز در سال 2001 با عنوان عدالت به عنوان انصاف: یک بیان مجدد شده است. در بیان مجدد، رالز نه تنها اساساً استدلال «موقعیت اصلی» را برای دو اصل عدالت به‌عنوان انصاف دوباره فرموله می‌کند، بلکه رژیم‌های سرمایه‌داری را به عنوان تجسم‌های ممکن رد می‌کند. ادموندسون تئوری غیر ایده‌آل رالز را بیشتر توسعه می‌دهد، که وقتی در جامعه‌ای قرار می‌گیریم که از عدالت فاصله زیادی دارد، ما را راهنمایی می‌کند.

ترجمه ماشینی: در این کتاب، جفری برکوسن تأثیرات عظیم و در عین حال عمدتاً ناشناخته ژان ژاک روسو و گئورگ ویلهلم فردریش هگل را بر جان رالز، مهم‌ترین فیلسوف سیاسی قرن بیستم، ارائه می‌کند. در حالی که تأثیر مستند امانوئل کانت بر رالز عمیق و عمیق است، ویژگی‌های کانتی و تفسیر عدالت به‌عنوان انصاف، کل داستان را در مورد آن دکترین بیان نمی‌کند. برکوسون با تکیه بر سخنرانی‌های رالز درباره تاریخ فلسفه اخلاق و سخنرانی‌های او درباره تاریخ فلسفه سیاسی، گزارش دقیق‌تر و دقیق‌تری از فلسفه اخلاقی و سیاسی رالز در پرتو این تأثیرات ناچیز به خواننده ارائه می‌دهد. این تصویر جدید و غنی‌تر از فلسفه سیاسی رالز نشان می‌دهد که تصور رالز از معقول‌بودن - تصور او از نوع و میزان تعهدات ما در قبال افرادی که با آن‌ها درگیر همکاری اجتماعی هستیم - به‌طور آشکاری خواستارتر و در نتیجه جذاب‌تر از بسیاری است. مفسران و منتقدان فرض می کنند. رالز به روسو و هگل روی می‌آورد، که هر دو تصاویر جذابی از شهروندی درگیر ارائه می‌دهند که شایسته تقلید است.

ترجمه ماشینی: جان رالز در چند دهه گذشته تأثیر بسزایی در بسیاری از مباحث فلسفه سیاسی داشته است. این جلد قدردانی از لیبرالیسم سیاسی اوست، که بارها در طول زمان دستخوش تغییراتی شده است، با توجه به پیامدهای آن برای دولت قانون اساسی، حقوق بین‌الملل و تاریخ اندیشه‌ها.