
<modsCollection xmlns:xlink="http://www.w3.org/1999/xlink" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns="http://www.loc.gov/mods/v3" xsi:schemaLocation="http://www.loc.gov/mods/v3 http://www.loc.gov/standards/mods/v3/mods-3-3.xsd">

        <mods version="3.3">
        <titleInfo>
            <title>فاصله شدن خدا بین شخص و قلبش چگونه است؟</title>
            
            
        </titleInfo>
        
        
                <subject>
                    <topic>آیه 024 سوره انفال</topic>
                </subject>
        
        
                <language>
                    <languageTerm type="text"  authority="iso639-2b">Persian</languageTerm>
               </language>
            
        <originInfo>
            
             
            
            
            <dateIssued>1398/03/29</dateIssued>
            
        </originInfo>
        <note>[1] . انفال، 24.,[2] . راغب اصفهانى، المفردات فى غریب القرآن، ص 137، واؤه &#171;حول&#187;.,[3] . ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج 1، ص 685، بیروت، دار صادر، چاپ سوم، 1414ق.,[4] . ر. ک: ازهری، محمد بن احمد، تهذیب اللغة، ج 9، ص 143، بیروت، دار احیاء التراث العربی‏، چاپ اول، 1421ق.,[5] . سبحانى، جعفر، منشور جاوید قرآن، ص 295.,[6] . مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، ج 1، ص 89.,[7] . جوادى آملى، عبدالله، زن در آیینه جمال و جلال، ص 281.,[8] . سید رضی، نهج البلاغه، محقق، صبحی صالح، ص 495، قم، هجرت، چاپ اول، 1414ق.,[9] . فیض کاشانى، محسن، المحجة البیضاء، ج 5، ص 3.,[10] . ق، 16.,[11] . یار نزدیک‌تر از من به من است      وین عجیب‌تر که من از وى دورم, چه توان با که توان گفت که یار      در کنار من و من مهجورم,[12] . انفال، 24.,[13] . بقره، 7.,[14] . آل عمران، 169.,[15] . اعراف، 179.,[16] . حشر، 19.,[17] . طبرسى، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج 4، ص 820.,[18] . کلینى، محمد بن یعقوب، کافى، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 6، ص 286، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق.,[19] . اقسام صفات خداوند: 1- صفات ذات: که در انتزاع آنها تنها ملاحظه ذات کافى است؛ مانند صفات &#171;دانایى، توانایى، حیات و...&#187; 2- صفات افعال: اینها صفاتى هستند که در انتزاع آنها تنها ملاحظه ذات الهى کافى نیست، بلکه باید ذات را در مقام فعل و ایجاد در نظر گرفت و آنها را انتزاع نمود؛ مانند صفات &#171;آفرینندگى، آمرزندگى، روزى دادن و...&#187;.,[20] . جوادى آملى، عبدالله، حکمت عبادات، ص 213- 214، قم، مرکز نشر اسراء، چاپ چهارم، 1380ش؛ اقتباس از پاسخ شمارۀ 89 (سایت: 2951).,[21] . طباطبائی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه، موسوی همدانی، سید محمد باقر، ج 9، ص 58 – 62، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، 1374ش.,[22] . همان، ص 58.,[23] . مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ‏7، ص 129، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ اول، 1374ش.</note>
        
        
        
        <typeOfResource>text</typeOfResource>
        
        
        
                <name  type="corporate">
                    
                    
                    
                    
                    
                    <role>   <roleTerm type="text">Author</roleTerm></role>
                </name>
           
        
                <genre authority="local">question and answer</genre>
           
        
        

        

        

        
        <physicalDescription>
            
            
            
            
            
             
        </physicalDescription>
        <recordInfo>
            <recordCreationDate encoding="w3cdtf">1403-07-28</recordCreationDate>
            <recordChangeDate encoding="w3cdtf">1403-07-28</recordChangeDate>
            
        </recordInfo>
        </mods>       
    

</modsCollection>
