جارودیه = سرحوبیه (زیدیه) تفسیر شیعه تفسیر قرآن تفسیر شیعه زیدیه Zaydism (فرق تشیع) ابوالجارود کتب تفسیر کتب شیعه Arabic قم - ایران موسسه علمی‌فرهنگی دارالحدیث 1393ش. اول آدرس دیگر: http://www.mediafire.com/?dpy29399o93rr4d text زیاد بن منذر معروف به ابوالجارود، بنیان‌گذار فرقه جارودیه که به سبب اندیشه‌های خاص و عدم پای‌بندی به تقیه از سوی امام باقر(ع) طرد شد. کهن‌ترین مأخذ موجود، برای شرح عقاید کلامی وی، کتاب مسائل الامامه از ناشیء اکبر است که براساس آن، وی معتقد بود که پیامبر (صلی الله علیه و اله و سلم) به جانشینی امام علی (علیه‌السلام) و سپس امام حسن و امام حسین (علیه‌السلام) تصریح کرده است. به عقیدۀ ابوالجارود پس از حسنین(ع) نص قطع گردیده است، اما امامت از فرزندان فاطمه(س) خارج نشدنی است. او می‌پنداشت هر که از فرزندان فاطمه(ع) مردم را به سوی خود بخواند، امام «مفترض الطاعه» است و بر مردم است که او را امام بدانند. از این‌رو، وی از ابوبکر و عمر برائت جست و آنان را غاصبان خلافت خواند. به عقیدۀ ابوالجارود که در این قسمت، با عقیدۀ دیگر زیدیان مشترک است، تشخیص دقیق امام افضل، به سبب کثرت فرزندان فاطمه(ع) دشوار است و از این‌رو، شرط امامت، «خروج» است. وی همچنین، معتقد بود که امام به هنگام بروز حوادث، آنچه را باید انجام دهد، به وی الهام می‌شود. دور از انتظار نیست که عقاید منسوب به فرقه جارودیه، با عقاید ابوالجارود، به عنوان بنیان‌گذار آن، در منابع فرقه شناختی تفکیک پذیر نیست. شاه علی زاده, علی research fellow مهدوی راد, محمدعلی (دانشیار دانشکده الهیات، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم), -1334ش.نیشابور# -1334ش.نیشابور# Author ابو الجارود , زیاد بن منذر (از رجال سیاسی و مذهبی نیمه اول قرن دوم هجری قمری، از اطرافیان مطرود امام جعفر صادق(ع) و امام محمد باقر (ع)، بنیان‌گذار فرقه جارودیه از زیدیه اولیه), حدود80ق.#150تا160ق. حدود80ق.#150تا160ق. Descriptor علي شاه علي زاده Author book Reference works portal_lib 1397-10-25 1397-10-25