
<modsCollection xmlns:xlink="http://www.w3.org/1999/xlink" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns="http://www.loc.gov/mods/v3" xsi:schemaLocation="http://www.loc.gov/mods/v3 http://www.loc.gov/standards/mods/v3/mods-3-3.xsd">

        <mods version="3.3">
        <titleInfo>
            <title>راهکارهاي پيشگيري از اعتياد جوانان</title>
            
            
        </titleInfo>
        
        
        
        <originInfo>
            
             
            <place><placeTerm type="text">‫قم </placeTerm></place>
            <publisher>‫مرکز اطلاعات و مدارک اسلامي، جامعة المصطفی العالمیة</publisher>
            <dateIssued>‫1394</dateIssued>
            
        </originInfo>
        <note>‫علي مظفريان </note>
        
        
        <abstract>‫کشور ايران داراي جمعيتي جوان است و اقتدار و پويايي يک کشور، بستگي به سلامت نسل جوان آن دارد. اعتياد به مواد مخدر، يک بيماري مزمن بوده و باعث ناکارآمدي افراد است. به رغم برخوردهاي شديد پليسي و مجازات سنگين، اعتياد افزايش يافته و سن اعتياد از کهن‌سالي، به ميانسالي و جواني کاهش داشته است. اين پژوهش در دو فصل، در پي شناسايي علت يا علل گرايش جوانان به سوء مصرف مواد مخدر و ارائه راهکارهاي موثر پيشگيري از اعتياد است. علل اعتياد شامل عوامل فردي، اجتماعي، فرهنگي و جغرافيايي است. دوره بلوغ و نوجواني، کنجکاوي، عدم اعتماد به نفس، غرور کاذب، عقب‌ماندگي ذهني، لجبازي، بيماري‌هاي عصبي، نجات از مشکلات و ارث، به عنوان عوامل فردي شمرده شده‌اند. محيط خانواده، محيط تحصيل، گروه همسالان و دوستان، مسائل اقتصادي و نوع شغل، عوامل اجتماعي شمرده شده‌اند. باورهاي نادرست و طبابت خانگي و رسوم غلط، عوامل فرهنگي، و در دسترس بودن مواد مخدر، رشد جمعيت، شهر و شهرنشيني، مهاجرت به شهرها و مهاجرت به کشوري ديگر، عوامل جغرافيايي شمرده شده‌اند. در نحوه پيشگيري، اصل جلوگيري از در دسترس بودن مواد مخدر، فرهنگ‌سازي، توجه به محيط خانواده و بازدارنده‌هاي قانوني، به عنوان چهار اصل عنوان شده است. در اصل جلوگيري از در دسترس بودن، لزوم هماهنگي‌هاي بين‌المللي، توجه به سياست جنايي در پيشگيري از اعتياد، توجه به نقش جامعه مدني در پيشگيري از اعتياد، توجه به حقوق تطبيقي در خصوص مواد مخدر، استفاده از توانايي‌هاي سازمان‌هاي منطقه‌اي و استفاده از تکنولوژي روز، نکات قابل توجه هستند. فرهنگ‌سازي، مي‌تواند از طريق مراکز تعليم و تربيت، آگاهي دادن پزشکي، رسانه‌هاي عمومي و نهادهاي مذهبي انجام پذيرد. نويسنده نتيجه گرفته است که بهترين راه پيشگيري، آگاه ساختن نسل جوان از خطرهاي گرايش به مواد مخدر است. براي پيشگيري از آلوده شدن جوانان به مواد مخدر، شناخت انگيزه‌ها، زمينه‌ها و پيامدهاي اعتياد ضروري است. مبارزه مقطعي و گذرا، تأثير بادوامي نخواهد داشت. اعدام و زنداني کردن افراد، علاوه بر تبعات منفي بر خانواده آنان، بازدارندگي لازم را تا به حال نداشته است. رشد اقتصادي و فرهنگي جامعه، به همراه ايجاد زمينه‌هاي بروز استعدادها و رفع نيازهاي نوجوانان و جوانان در قالب تحصيل، ورزش و تفريح، مي‌تواند از تأثير پذيري آنان در مقابل مواد مخدر بکاهد. جهت پوياتر شدن فعاليت پيشگيري از اعتياد، رسانه‌هاي عمومي، آموزش و پرورش و خانواده، نقش قابل توجهي دارند.</abstract>
        <typeOfResource>text</typeOfResource>
        
        <extension>---</extension>
        
                <name  type="corporate">
                    <namePart>‫علي مظفريان</namePart>
                    
                    
                    
                    
                    <role>   <roleTerm type="text">Author</roleTerm></role>
                </name>
           
        
                <genre authority="local">Thesis</genre>
           
                <genre authority="local">portal_lib</genre>
           
        
        

        

        

        
        <physicalDescription>
            
            
            
            
            
             
        </physicalDescription>
        <recordInfo>
            <recordCreationDate encoding="w3cdtf">1396-09-16</recordCreationDate>
            
            
        </recordInfo>
        </mods>       
    

</modsCollection>
