دین خاتم Persian ‫قم ‫مرکز اطلاعات و مدارک اسلامي، معاونت پژوهشي، دفتر تبليغات اسلامي ‫1391 ‫منظور از ختم نبوت، آن است که سلسله انبياي الهي به پايان رسيده و ديگر وحي تشريعي از سوي خدا براي بشر نازل نمي‌شود. و اين‌که پيامبر گرامي اسلام( را خاتم‌النبيين مي‌گويند به اين معنا است که آن حضرت، آخرين فرستاده الهي براي هدايت بشر مي‌باشد. در اين زمينه، علاوه بر آيات متعدد قرآن کريم، بسياري از روايات از جمله حديث ثقلين و حديث منزلت بر خاتميت پيامبر گرامي اسلام( و ختم نبوت دلالت دارد. از سوي ديگر، دلايل عقلي مانند قاعده معروف "وجود رابطه معکوس ميان هدايت غريزي و هدايت عقلي"، ما را در اثبات خاتميت ديني که توسط پيامبر اکرم( آورده شده، ياري مي‌رساند؛ بر مبناي اين قاعده، بشر در دوره خاتميت، به مرحله‌اي از رشد عقلي و علمي دست مي‌يابد که به‌واسطه آن، استعداد دريافت کليه تعليمات ديني را به‌طور يک‌جا و کامل خواهد داشت. در اين مرحله همچنين بشر مي‌تواند اين تعاليم دريافتي را از تحريف حفظ نموده، و احکام متغير را در پرتو احکام کلي و ثابت کشف نمايد. بنابر اين، علماي دين، در وحي تبليغي به‌طور کامل، و در وحي تشريعي تا حدودي جانشين پيامبران مي‌شوند. بر خلاف ديدگاه روشنفکراني از قبيل اقبال لاهوري، شريعتي و سروش، خاتميت نه به‌معناي پايان يافتن دوران هدايت غريزي در اثر رشد علمي و عقلاني بشر است، و نه به‌معناي برداشتن عنصر مأموريت از تجارب ديني است؛ بلکه راز خاتميت در کامل‌شدن دين خدا و جاودانگي شريعت اسلام است. همچنين اعتقاد شيعيان به امامت ائمه اطهار( ناقض خاتميت نيست، زيرا ائمه( دريافت‌کننده وحي نيستند، و حجيت سخنان آن‌ها به‌دليل عصمت، و تأکيد قرآن و پيامبر در تمسک به ايشان است. پس آن‌چه پايان يافته، آوردن شريعت است، اما نياز به رهبران ديني و اجراي احکام دين همچنان باقي است، و کمال معنويت ديني منوط به وجود امامان دين‌شناس با ويژگي‌هاي از قبيل علم و عصمت است. text --- رضوی, ابوالحسن Author ‫ابوالحسن رضوي Author Thesis 1396-09-16 1396-09-27