نقدِ نقدِ قرآن اصطلاحنامه علوم قرآنی Persian :<br><br />[1]. بلوغ الارب فی معرفه احوال العرب للالوسی، ج 3، ص 224.<br><br />[2]. نقد قرآن، ص 73ـ74.<br><br />[3]. همان، ص 77.<br><br />[4]. Sushil Mitt (ص)l, G. R. Thursby, The Hindo world, 2004, Routledge New York.<br><br />[5].  Hesiod Theogony, 116; 123-132.<br><br />[6]. نقد قرآن ص 93ـ95.<br><br />[7]. طلاق/ 12.<br><br />[8]. ر.ک: جیمزهاکس، قاموس کتاب مقدس، ماده‌ی «آسمان».<br><br />[9]. بطلمیوس ( tolem (ص)os) منجم و جغرافیدان معروف یونانی صاحب کتاب‌های مجسطی و آثار البلاد (زنده در قرن دوم میلادی) او معتقد بود که زمین ساکن و مرکز جهان است و هفت فلک به دور آن می‌چرخند که عبارتند از (قمر، عطارد، زهره، خورشید، مریخ، مشتری، زحل، فلک هشتم که ستاره‌های ثابت هستند و فلک نهم یا فلک الافلاک یا فلک اطلس که همه افلاک  در آن قرار دارند).<br><br />[10]. حاقه/ 17.<br><br />[11]. رسائل ابن سینا، ص 128 - 129 به نقل از التفسیر و المفسرون، ج 2، ص 426.<br><br />[12]. هفت آسمان، محمد باقر بهبودی، ص 8، کتابخانه مسجد جعفری (قیطریه) تهران، بی تا.<br><br />[13]. بحار الانوار، ج 57، ص 5.<br><br />[14]. شرح منظومه، قسمت فلسفه، ص 269 (انتشارات دار العلم).<br><br />[15]. ر.ک: قاموس قرآن، ج 6، واژه‌ی«کرسی» و نیز نمونه، ج 2، ذیل آیه‌ی 155 بقره.<br><br />[16]. ر.ک: قاموس قرآن، ج 4، واژه‌ی«عرش».<br><br />[17]. ر.ک: المیزان، ج 10، ص 155.<br><br />[18]. اعجاز قرآن از نظر علوم امروزی، یدالله نیازمند شیرازی، ص 145 و 167.<br><br />[19]. تفسیر الکبیر، ج 1، ص 156.<br><br />[20]. محاسن التأویل، طبع عیسی الحلبی، 1970، 16/ 5877 به نقل از التفسیرالعلمی فی المیزان، احمد عمر ابو حجر، ص 380.<br><br />[21]. فرقان / 61، ابراهیم / 24 و ق / 9.<br><br />[22]. نپتون در سال 1846 و پلوتن در سال 1930 کشف شد.<br><br />[23]. در ادامه معانی لغوی و اصطلاحی «سماء» را بررسی خواهیم کرد.<br><br />[24]. عبد القادر مغربی، تفسیر جزء تبارک، ط قاهره، 1947 م، ص 4 به نقل از التفسیر العلمی فی المیزان،‌ ص 383.<br><br />[25]. ابراهیم/ 34 و نحل/ 18.<br><br />[26]. المنتخب فی التفسیر، تعلیق الخبراء، ج1، ص16، به نقل از التفسیر العلمی فی المیزان، ص384.<br><br />[27]. همان.<br><br />[28]. ایمان مرادی، رازهای آسمان‌های هفتگانه، ص 84 به بعد، معاونت فرهنگی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، 1373 ش.<br><br />[29]. محمد باقر بهبودی، هفت آسمان، ص 10 و نیز دکتر محمد صادقی، زمین و آسمان و ستارگان از نظر قرآن، ص 229.<br><br />[30]. همان، ص 11.<br><br />[31]. ر.ک: تفسیر نمونه، ج 1، ص 165 - 167 و نیز ذیل آیه 12 طلاق.<br><br />[32]. محمد باقر بهبودی، هفت آسمان، ص 13 (با تلخیص).<br><br />[33]. ر.ک: المیزان، ج 16، ص 247 و ج 19، ص 327 (چاپ بیروت) و ذیل آیات هفت آسمان.<br><br />[34]. ق/ 9.<br><br />[35]. عباسعلی محمودی، ساکنان آسمان از نظر قرآن، ص 46.<br><br />[36]. مع القرآن فی الکون، ص 189 ـ 193.<br><br />[37]. ر.ک: تفسیر الجواهر، ج 1، ص 46 (نقل به مضمون).<br><br />[38]. ر.ک: دکتر محمد صادقی، زمین و آسمان و ستارگان از نظر قرآن، ص 226.<br><br />[39]. همان، ص 227 و 232 و 242 و 2.<br><br />[40]. دکتر پاک نژاد، اولین دانشگاه و آخرین پیامبر، ج 1، ص 111.<br><br />[41]. حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج 5، ص 254.<br><br />[42]. مفردات راغب، ماده «سماء».<br><br />[43]. ر.ک: بینات، سال دوم، شماره 8، ص 86 ـ 87.<br><br />[44]. ابراهیم/ 24.<br><br />[45]. تفسیر نمونه، ج 1، ص 165 ـ 167.<br><br />[46]. استاد مصباح یزدی، معارف قرآن، ص 234.<br><br />[47]. ق/ 9.<br><br />[48]. فرقان/ 61.<br><br />[49]. ر.ک: المیزان، ج 16، ص 247 و ج 19، ص 327، چاپ بیروت.<br><br />[50]. سجده/ 5.<br><br />[51]. استاد مصباح یزدی، معارف قرآن، ص 234 - 236.<br><br />[52]. ذاریات/ 22.<br><br />[53]. ر.ک: مفردات راغب، ماده‌ی«سما» و «ارض».<br><br />[54]. ر.ک: حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج 1، ص 56 (مرکز نشر کتاب).<br><br />[55]. مائده/ 33.<br><br />[56]. اعراف / 176.<br><br />[57]. استاد مصباح یزدی، معارف قرآن، ص 238 - 239.<br><br />[58]. ر.ک: المیزان، ج 19، ص 326 و تفسیر نمونه، ذیلآیه‌ی فوق (طلاق/ 12).<br><br />[59]. لقمان/ 27.<br><br />[60]. تفسیر نمونه، ج1، ص 165 ـ 167 و ذیل آیه‌ی 12 سوره‌ی طلاق.<br><br />[61]. استاد مصباح یزدی، معارف قرآن، ص 239 ـ 240.<br><br />[62]. ر.ک: تفسیر اطیب البیان، ذیل آیه‌ی 12 سوره‌ی طلاق.<br><br />[63]. ظاهر آیه همین معنا است و فخر رازی هم در تفسیر کبیر همین احتمال را در معنای «مثل» پذیرفته است. هر چند که سیارات هفت‌گانه را با اقالیم هفت‌گانه در مقابل هم قرار داده است. (ر.ک: تفسیر کبیر، ج 30، ذیل آیه‌ی 12 سوره‌ی طلاق).<br><br />[64]. ر.ک: المیزان، ج 19، ص 326 که بصورت احتمال ذکر می‌کند.<br><br />[65]. ر.ک: تفسیر نمونه، ج 1، ص 165 - 167 و ذیل آیه 12سوره‌ طلاق.<br><br />[66]. ر.ک: صافات/ 6 (إِنَّا زَینَّا السَّماءَ الدُّنْیا بِزِینَةٍ الْکَوَاکِبِ) و نیز ملک/ 3.<br><br />[67]. «لا اله الاّ اللّه ربّ السموات السبع والارضین السبع».وسائل الشیعه، ج 4، ص 907<br><br />[68]. نهج البلاغه (سه جلدی)، ج 1، ص 174 و نیز ر.ک: قرشی، قاموس قرآن، ج 1، ص 65.<br><br />[69]. نهج البلاغه، ج 2، ص 177.<br><br />[70]. نهج البلاغه، ص 179 و نیز خطبه 199 (والارضین المدحوة والجبال ذات الطول...).<br><br />[71]. برای اطلاع بیشتراز این‌مباحث ر.ک: پژوهشی در اعجاز علمی‌قرآن، ج1، دکترمحمدعلی رضایی اصفهانی؛قرآن‌وکیهان‌شناسی،سیدعیسی‌مسترحمی‌وشگفتی‌هاواعجازهای‌علمی‌قرآن،محسنملاکاظمی.<br><br />[72]. ر.ک: قاموس کتاب مقدس، ماده آسمان.<br><br />[73]. نوح/ 15.<br><br />[74]. وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِO (نمل/ 88).<br><br />[75]. وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَاO (یس/ 38).<br><br />[76]. ر.ک: نقد قرآن، ص 47ـ48. text Author question and answer portal_lib adult 1395-12-16