
<modsCollection xmlns:xlink="http://www.w3.org/1999/xlink" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns="http://www.loc.gov/mods/v3" xsi:schemaLocation="http://www.loc.gov/mods/v3 http://www.loc.gov/standards/mods/v3/mods-3-3.xsd">

        <mods version="3.3">
        <titleInfo>
            <title>اگر لقمه حرام و محیط فساد انگیز در انسان تأثیر بد دارد، چرا برخی با وجود این محیط رستگار شدند؟</title>
            
            
        </titleInfo>
        
        
                <subject>
                    <topic>خوردن مال حرام</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>اختلاط مال حلال به حرام</topic>
                </subject>
        
                <subject>
                    <topic>عرفان عملی و اخلاق</topic>
                </subject>
        
        
                <language>
                    <languageTerm type="text"  authority="iso639-2b">Persian</languageTerm>
               </language>
            
        <originInfo>
            
             
            
            
            
            
        </originInfo>
        <note>[1] . بقره، 188:&#171;وَ لا تَأْکُلُوا أَمْوالَکُمْ بَیْنَکُمْ بِالْباطِلِ وَ تُدْلُوا بِها إِلَى الْحُکَّامِ لِتَأْکُلُوا فَریقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُون&#187;.‏,[2] . نک: مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، ج 2، ص 3 – 4، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، 1374ش؛ طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، با ترجمه موسوى همدانى، سید محمد باقر، ج 2، ص 73 – 74، دفتر انتشارات اسلامى جامعه‏ى مدرسین حوزه علمیه قم، چاپ پنجم، 1374ش.,[3] . مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج 100، ص 10، مؤسسة الوفاء بیروت - لبنان، 1404 ق.,[4] . همان، ص 16.,[5] . ثقة الاسلام کلینی، الکافی، ج 5، ص 124، دار الکتب الإسلامیة، تهران، 1365ش.,[6] . اسراء، آیه 64:&#171; و (اى شیطان!) هر کس از مردم را مى‏توانى با صداى خود بلغزان و نیروهاى سواره و پیاده‏ات را بر ضدّ آنان گسیل‏دار و در اموال و فرزندان با آنان شریک شو و به آنان وعده بده، و شیطان جز فریب، وعده‏اى به آنان نمى‏دهد&#187;.,[7] . بحارالانوار، ج 101، ص 136.,[8] . نک: نوروزی، محمد، آسیب شناسی رفتاری انسان از دیدگاه قرآن، ص 66 – 69، مرکز چاپ و نشر دفتر تبلیغات اسلامی، قم، چاپ سوم، 1386ش؛ شکوهی، محسن، تعلیم و تربیت اسلامی، ص 85، مرکز تربیت معلم؛ مهدوی، سِد سعید، نگاهی به قصّه و نکات تربیتی آن در قرآن، ص 222 – 230، مرکز چاپ و نشر دفتر تبلیغات اسلامی، قم، چاپ دوم، 1386ش.,[9] . نک: نگاهی به قصّه و نکات تربیتی آن در قرآن، ص 225 – 228.,[10] . تمیمى آمدى، عبدالواحد بن محمد، غررالحکم، ص 63، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامى قم، 1366 ش.,[11] . اعراف، 138 – 139.,[12] . نک: نگاهی به قصّه و نکات تربیتی آن در قرآن، ص 229 – 230.,[13] . طه، 97.,[14] . به سؤال 273 (سایت: 112) مراجعه شود.,[15] . در این باره پاسخ های 2796 (سایت: 3372) را مطالعه کنید.</note>
        
        
        
        <typeOfResource>text</typeOfResource>
        
        
        
                <name  type="corporate">
                    
                    
                    
                    
                    
                    <role>   <roleTerm type="text">Author</roleTerm></role>
                </name>
           
        
                <genre authority="local">question and answer</genre>
           
        
        

        

        
                <targetAudience>adult</targetAudience>
           
                <targetAudience>specialized</targetAudience>
           

        
        <physicalDescription>
            
            
            
            
            
             
        </physicalDescription>
        <recordInfo>
            <recordCreationDate encoding="w3cdtf">1395-10-15</recordCreationDate>
            <recordChangeDate encoding="w3cdtf">1396-11-02</recordChangeDate>
            
        </recordInfo>
        </mods>       
    

</modsCollection>
