کرامت انسان جنیان برتری فرشتگان بر آدم جن و خدا جن انسان و خدا Persian عزیز بودن و کرامت فردی نزد خداوند متعال، به تقوا و ترس از ساحت مقدس او است که نتیجه‌اش پایبندی به احکام و دستورات شرع مقدس و رسیدن به مراحل و مراتب عالیه کمال است، چنان‌که پروردگار حکیم می‌فرماید: «إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُم...»؛ [1] گرامى‌‏ترین شما نزد خداوند با تقواترین شما است.<br />اما با استناد به برخی از آیات قرآن کریم می‌‌توان اثبات کرد که نوع انسان‌‌ها نسبت به سایر موجودات از جمله اجنه دارای کرامت و برتری هستند، از جمله می‌‌توان به این سخن خدای متعال استناد نمود: «ما آدمی‌زادگان را گرامى داشتیم و آنها را در خشکى و دریا، (بر مرکب‌هاى راهوار) حمل کردیم و از انواع روزی‌‌هاى پاکیزه به آنان روزى دادیم و آنها را بر بسیارى از موجوداتى که خلق کرده‌‏ایم، برترى بخشیدیم».[2]<br />بنابر نظر مفسران، این آیه دلالت دارد بر برتری نوع بنی‌آدم بر سایر مخلوقات الاهی اعم از حیوانات، اجنه و حتی فرشتگان،[3] دارد.[4]<br />آیه دیگری که می‌‌توان از مفاد آن برتری انسان و عزیزتر بودن آنان را نسبت به اجنه در پیش خداوند اثبات نمود، آیه دوم سوره جن است که خداوند می‌‌فرماید: «جنیان گفتند این قرآن هدایت می‌کند به سوى رشد و صلاح، پس ما به آن ایمان آورده و هرگز کسى را شریک پروردگار خود قرار ندهیم».[5]<br />مفسران می‌‌گویند این آیه دلالت دارد که پیامبر اسلام(ص) علاوه بر این‌‌که پیامبر انسان‌‌ها بوده پیامبر اجنه نیز بوده است.[6]<br />همچنین آیه ۲۹ و ۳۰ سوره احقاف نیز صراحت بر تبعیت اجنه و ایمان آوردن آنان به پیامبر اسلام -که از جنس بشر است ولی مبعوث به انسان‌‌ها و اجنه بوده- دارند.[7]<br />با توجه به این آیات(که دلالت بر مبعوث شدن پیامبر اسلام بر اجنه دارند)، و از آن سو، نبود آیه، روایت، و حتی نقل تاریخی بر پیامبری از جنیان برای انسان‌ها، می‌‌توان برتری و عزیزتر بودن انسان در پیشگاه خداوند را اثبات نمود.<br />آنچه بیان شد اثبات برتری و عزت نوع انسان بر سایر موجودات عالم هستی از جمله اجنه بود، اما در مصداق، ممکن است فردی از اجنه آن‌قدر اهل تقوا و مطیع اوامر خداوند باشد که بر بسیاری از افراد بشر برتری پیدا کند و یا فردی از افراد بشر آن‌قدر در منجلاب گناهان فرو رود که از حیوان هم پست‌تر شود، همچنان‌‌که خداوند می‌فرماید: «براى جهنم بسیارى از جن و انس را بیافریدیم. ایشان را دل‌هایى است که بدان نمى‌‏فهمند و چشم‌هایى است که بدان نمى‌‏بینند و گوش‌هایى است که بدان نمى‏‌شنوند. اینان همانند چارپایانند حتى گمراه‌‏تر از آنهایند. اینان خود غافلان‌اند».[8] text Author question and answer adult specialized 1395-10-11 1395-12-10