شدت عمل اقدامات امام زمان هنگام ظهور سیره امام زمان ظهور امام مهدی (عج) افعال امام زمان (عج) افعال امام زمان (عج) بعد قیام سیره مهدوی(امام عصر عج) ژ. امام دوازدهم(حضرت امام عصر عج) Persian [۱] . ر. ك: الزهر و الحجر التمرّد الشيعى فى اليمن، عادل الأحمدى : ص ۱۵ - ۵۳.<br />[۲] . اين پندار، به مرجئه نسبت داده شده كه در باره چگونگى قيام مهدى، چنين اعتقاد داشتند: «إنَّهُ إذا كانَ ذلِكَ استَقامَت لَهُ الاُمورُ فَلا يُهَريقُ مِحجَمَةَ دَمٍ» (ر.ك: ص ۸۲ ح ۱۶۸۳).<br />[۳] . حَتّى تَقولَ قُرَيشٌ : لَو كانَ هذا مِن وُلدِ فاطِمَةَ لَرَحِمَنا (ر.ك: ص ۸۶ ح ۱۶۸۵).<br />[۴] . ر. ك: بخش پايانى همين مقاله، احاديث دسته اوّل (همراهى با شمشير).<br />[۵] . ر. ك: أفعال المهدى الشنيعة، مجدى محمود المكّى، فصل "كثرة سفكه للدماء"، ص ۲۵ - ۵۲ .<br />[۶] . دانش نامه امير المؤمنين عليه السلام : ج ۷ ص ۴۲ (اصلاح شما با خراب كردن خودم؟ هرگز!).<br />[۷] . ر.ك: ج ۳ ص ۱۷۴ (بخش سوم / فصل دوم / تبيين حكمت غيبت).<br />[۸] . رعد: آيه ۱۱.<br />[۹] «وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَني آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى كَثيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضيلاً؛ و به راستى، ما فرزندان آدم را گرامى داشتيم و آنان را در خشكى و دريا [ بر مركب ها ] بر نشانديم و از چيزهاى پاكيزه به ايشان روزى داديم، و آنها را بر بسيارى از آفريده هاى خود برترى آشكار داديم» (اسرا: آيه ۷۰). نيز، براى ديدن وجوه تكريم انسان در اين آيه، ر. ك : البرهان فى تفسير القرآن: ج ۳ ص ۵۵۰؛ تفسير نور الثقلين: ج ۳ ص ۱۸۷؛ الدرّ المنثور: ج ۵ ص ۳۱۵.<br />[۱۰] تحرير و التنوير، ابن عاشور: ج ۱۴ ص ۱۳۱ .<br />[۱۱] «فَقُولا لَهُ قَوْلاً لَيِّناً لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشى؛ با او سخنى نرم گوييد. شايد كه پند پذيرد يا بترسد»(طه: آيه ۴۴) و «فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَليظَ الْقَلْبِ لاَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلينَ؛ پس به [ بركتِ ] رحمت الهى، با آنان نرم خو [ و پُرمِهر ] شدى، و اگر تندخو و سخت دل بودى، قطعاً از پيرامون تو پراكنده مى شدند. پس، از آنان در گذر و برايشان آمرزش بخواه، و در كار[ ها ] با آنان مشورت كن، و چون تصميم گرفتى، بر خدا توكّل كن، زيرا خداوند، توكّل كنندگان را دوست مى دارد» (آل عمران: آيه ۱۵۹).<br />[۱۲] فتح: آيه ۲۸.<br />[۱۳] . تفسير من وحى القرآن، محمّد حسين فضل اللَّه: ج ۲۱ ص ۱۲۷.<br />[۱۴] . التفسير الكبير، مقاتل بن سليمان: ج ۴ ص ۷۸، تفسير الطبرى: ج ۱۳ ص ۱۰۹.<br />[۱۵] . تفسير نمونه: ج ۲۲ ص ۱۱۳.<br />[۱۶] . التفسير الكبير، مقاتل بن سليمان: ج ۴ ص ۷۸، التبيان فى تفسير القرآن، طوسى: ج ۹ ص ۳۳۶.<br />[۱۷] . الميزان: ج ۱۸ ص ۲۹۹.<br />[۱۸] مائده: آيه ۵۴ .<br />[۱۹] . مجمع البيان: ج ۹ ص ۱۹۲.<br />[۲۰] . تفسير من وحى القرآن: ج ۲۱ ص ۱۲۸.<br />[۲۱] . امام باقر عليه السلام فرمود: «إِذَا قامَ سارَ بِسِيرَةِ رَسُولِ اللَّه صلى اللّه عليه و آله إِلاَّ أَنَّهُ يُبَيِّنُ آثارَ مُحَمَّدٍ؛ چون قيام كند، همچون پيامبر خدا رفتار خواهد كرد، بجز آن كه آثار محمّد را بيان مى كند» (الغيبة، نعمانى: ص ۱۶۴ ح ۵).<br />[۲۲] . اللمع فى أسباب ورود الحديث، سيوطى، بيروت: دار الكتب العلميّة، ۱۴۰۴ ق، اوّل؛ البيان و التعريف فى أسباب ورود الحديث الشريف، ابن حمزه دمشقى، بيروت: المكتبة العلميّة، ۱۴۰۲ق.<br />[۲۳] . «... لا يُعطيهِم إلَّا السَّيفَ هَرجا هَرجا، مَوضوعا عَلى عاتِقِهِ ثَمانِيَةَ أشهُرٍ حَتّى تَقولُ قُرَيشٌ: لَو كانَ هذا مِن وُلدِ فاطِمَةَ لَرَحِمنا» (ر. ك: ص ۸۶ ح ۱۶۸۵).<br />[۲۴] . ر.ك: ص ۷۸ ح ۱۶۷۸.<br />[۲۵] . ر.ك: ص ۸۰ ح ۱۶۸۱.<br />[۲۶] . ر.ك: ص ۸۲ ح ۱۶۸۲ .<br />[۲۷] . ر.ك: ص ۸۶ ح ۱۶۸۵ (شرح نهج البلاغة).<br />[۲۸] . ر.ك: ص ۸۰ ح ۱۶۸۰.<br />[۲۹] . ر.ك: ص ۷۸ ح ۱۶۷۹ .<br />[۳۰] صحيح، «ابن هبيرة» است.<br />[۳۱] . بصائر الدرجات: ص ۱۵۲ ح ۴.<br />[۳۲] . بصائر الدرجات: ص ۱۵۵ ح ۱۳، بحار الأنوار: ج ۵۲ ص ۳۱۸ ح ۱۸.<br />[۳۳] . تاريخ غيبت كبرا، سيّد محمّد صدر: ص ۲۲۳.<br />[۳۴] . همان : ص ۲۲۸.<br />[۳۵] . إثبات الوصية: ص ۲۸۰.<br />[۳۶] . كمال الدين: ص ۳۲۲ ح ۳.<br />[۳۷] . كمال الدين: ص ۳۲۹ ح ۱۱.<br />[۳۸] . الغيبة، طوسى: ص ۶۰.<br />[۳۹] كمال الدين : ص ۱۵۳ ح ۱۶.<br />[۴۰] . قاموس الرجال: ج ۱۱ ص ۲۳.<br />[۴۱] . قاموس الرجال: ج ۱۲ ص ۴۷۷.<br />[۴۲] . انفال: آيه ۳۹.<br />[۴۳] . أحكام القرآن، ابن عربى: ج ۲ ص ۸۵۴ .<br />[۴۴] . روح المعانى فى تفسير القرآن العظيم: ج ۹ ص ۲۰۷.<br />[۴۵] انفال : آيه ۳۹ .<br />[۴۶] . ر.ك: ص ۸۸ ح ۱۶۸۸.<br />[۴۷] انفال : آيه ۳۹ .<br />[۴۸] . ر.ك: ص ۸۴ ح ۱۶۸۴ .<br />[۴۹] . تفسير القمّى: ج ۱ ص ۲۷۸، أحكام القرآن: ج ۲ ص ۸۵۴ .<br />[۵۰] . التفسير الكبير، مقاتل بن سليمان : ج ۲ ص ۱۱۵؛ الصافى: ج ۲ ص ۳۰۳.<br />[۵۱] . أحكام القرآن، جصّاص: ج ۴ ص ۲۲۹.<br />[۵۲] . الميزان: ج ۹ ص ۷۵.<br />[۵۳] . تفسير هدايت، مدرّسى يزدى: ج ۴ ص ۵۲.<br />[۵۴] . نساء: آيه ۷۷.<br />[۵۵] . احزاب: آيه ۴۸.<br />[۵۶] . تفسير القمّى: ج ۱ ص ۲۷۸.<br />[۵۷] . بقره: آيه ۱۹۳.<br />[۵۸] . توبه: آيه ۱۱.<br />[۵۹] . الميزان: ج ۲ ص ۶۳.<br />[۶۰] . ر.ك: الإيضاح، ابن شاذان: ص ۴۷۵.<br />[۶۱] . ر.ك: ص ۸۲ ح ۱۶۸۳ .<br />[۶۲] . ر.ك: ص ۸۶ ح ۱۶۸۵ .<br />[۶۳] . ر.ك: ص ۸۸ ح ۱۶۸۹ (الفتن، ابن حمّاد).<br />[۶۴] . كتاب سليم بن قيس الهلالى: ج ۲ ص ۷۱۵ ح ۱۷.<br /> منبع : دانشنامه امام مهدی(ع) جلد نهم سال انتشار : 1393 از صفحه 92 تا صفحه 117 text امام دوازدهم (امام عصر عج), امام مهدی؛ حجت بن حسن(ع), 255ق.# 255ق.# Descriptor Author question and answer adolescent adult juvenile specialized 1395-09-05 1396-05-27