00000na 22 1 450323015[1]. «گفت: من اين اسبان را بخاطر پروردگارم دوست دارم (و مى‏خواهم از آنها در جهاد استفاده كنم، او هم چنان به آنها نگاه مى‏كرد) تا از ديدگانش پنهان شدند»، صاد، 32.
[2]. مكارم، شيرازى ناصر، تفسير نمونه، ج 19، ص 273، دار الكتب الإسلامية، تهران، 1374 ش؛ طبرسى، فضل بن حسن، مجمع البيان فى تفسير القرآن، ج 8، ص 740، انتشارات ناصر خسرو، تهران، 1372 ش؛ ‌كاشانى ملا فتح الله، تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين، ج 8، ص 50، كتابفروشى محمد حسن علمى، تهران، 1336 ش.
[3]. طبرسى، فضل بن حسن، تفسير جوامع الجامع، ج 3، ص 435، انتشارات دانشگاه تهران و مديريت حوزه علميه قم، تهران، چاپ اول، 1377 ش؛ زحيلى، وهبة بن مصطفى، تفسير الوسيط، ج 3، ص 2205، دار الفكر، دمشق، چاپ اوّل، 1422 ق؛ طباطبايى، سيد محمد حسين، الميزان فى تفسير القرآن، ج 17، ص 202، دفتر انتشارات اسلامى، قم، چاپ پنجم، 1417 ق؛ حائرى تهرانى، مير سيد على، مقتنيات الدرر و ملتقطات الثمر، ج 9، ص 167، دار الكتب الاسلاميه، تهران، 1377 ش.
[4]. «و او علاقه شديد به مال دارد»!، عادیات، 8.
[5]. «بر شما نوشته شده: هنگامى كه يكى از شما را مرگ فرا رسد، اگر چيز خوبى [مالى‏] از خود به جاى گذارده...»، بقره، 180.
[6] جوامع الجامع، همان.
[7]. همان.
[8]. یکی از قاریان هفت گانۀ مشهور.
.[9] مجمع البیان، ج 8، ص 740.
[10]. منهج الصادقين فى الزام المخالفين، ج 8، ص 50.
[11]. مجمع البيان، ج ‏8، ص 741؛ سيوطى جلال الدين، الدر المنثور فى تفسير المأثور، ج 5، ص 309، كتابخانه آية الله مرعشى نجفى، قم، 1404 ق.
[12]. طنطاوى، سيد محمد، التفسير الوسيط للقرآن الكريم، 12ج ، ص 159.
[13]. حائرى تهرانى، مير سيد على، مقتنيات الدرر و ملتقطات الثمر، ج 9، ص 167، دار الكتب الاسلاميه، تهران، 1377 ش.
.[14] المیزان، ج 17، ص 203؛ التبيان في تفسير القرآن، ج ‏8، ص 560؛ زحيلى، وهبة بن مصطفى، تفسير الوسيط، ج 3، ص 2205، دار الفكر، دمشق، چاپ اوّل، 1422 ق.
[15]. المیزان، همان.
[16]. منهج الصادقين فى الزام المخالفين، ج 8، ص 50 و 52.
[17]. المیزان، ج 17، ص 203.
[18]. حائرى تهرانى، مير سيد على، مقتنيات الدرر و ملتقطات الثمر، ج 9، ص 167، دار الكتب الاسلاميه، تهران، 1377 ش.
[19]. تفسیر نمونه، ج 19، ص 272؛ صادقى تهرانى، محمد، البلاغ فى تفسير القرآن بالقرآن، ص 455، مؤلف، قم، 1419 ق؛ شریف لاهیجی، محمّدبن علی، تفسیر شریف لاهیجی، تحقیق، حسینی ارموی، میرجلال الدّین، ج 3، ص 824، دفتر نشر داد، تهران، چاپ اوّل، 1373 ش؛ مراغى احمد بن مصطفى، تفسير المراغى، ج 23، ص 118، داراحياء التراث العربى، بيروت.
[20]. فراهيدى، خليل بن احمد، كتاب العين، ج 5، ص 346، انتشارات هجرت، قم، چاپ دوم، 1410 ق.
[21]. «ما قرآن را نازل كرديم و ما بطور قطع نگهدار آنيم»، حجر، 9.
[22]. مجمع البیان، ج 6، ص 509؛ نمونه، ج 11، ص 17؛ المیزان، ج 12، ض 101. در آیۀ 32 سورۀ ص خداوند می فرماید: «فَقالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي حَتَّى تَوارَتْ بِالْحِجابِ». مفسّران شیعه می گویند: دوست داشتن این اسب ها برای خداوند و در راه جهاد فی سبیل الله است. چگونه این تفسیر را از عبارت(عن ذکر ربّی) می توان فهمید؟question and answerportal_libquestion and answerportal_libPersian