<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">288115</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">[1] ر ک نمایه ی: اکراه در دین.<br />[2] بقره، 256، "در دین اکراهى نیست".<br />[3] کهف، 29، بگو: "دین حق است از سوى پروردگارتان! هر کس مى‏خواهد ایمان بیاورد و هر کس مى‏خواهد کافر گردد".<br />[4] یونس، 99، "و اگر پروردگار تو مى‏خواست، تمام کسانى که روى زمین هستند همگى (به اجبار) ایمان مى‏آوردند؛ آیا تو مى‏خواهى مردم را مجبور سازى که ایمان بیاورند؟!"<br />[5] "فلعلّک باخع نفسک الاّ یکونوا مؤمنین"، (شعراء، 3)؛ "فلعلک باخع نفسک على آثارهم ان لم یومنوا بهذا الحدیث اسفا"، (کهف، 6).<br />[6] غاشیه، 22، "سپس تذکر ده که تو فقط ذکر دهنده‏اى، تو سلطه بر آنها ندارى که آنها را بر ایمان مجبور سازى"؛ ر.ک: المیزان، ج 6، ص 162 - 165.<br />[7] "ادع الى سبیل ربک بالحکمة والموعظة الحسنة و جادلهم بالتى احسن"، (نحل، 125).<br />[8] "قاتلوا فى سبیل اللَّه الذین یقاتلونکم"، (بقره، 190)؛ "اذن للذین یقاتلون بانهم ظلموا..." (حج، 41 - 38)؛ "وقاتلوا المشرکین کافة کما یقاتلونکم کافة" (توبه، 36).<br />[9] در قرآن هم آمده است: "ومالکم لاتقاتلون فى سبیل اللَّه والمستضعفین..."، (نساء، 75)، چرا در راه خدا و در راه مردان و زنان و کودکانى که به دست ستمگران، تضعیف شده‏اند پیکار نمى‏کنید. پس براى نجات مظلومین از چنگال‏اسارت مستکبرین باید جنگید و چنین جنگى دفاع از حق انسانى تلقى مى‏شود و در اسلام فقط جنگ دفاعى تجویز شده است، اما مفهوم جنگ دفاعى از شمول و گستردگى خاصى برخوردار است. (جنگ و جهاد ابتدایى مصطلح نیز ماهیت دفاعى دارد).<br />[10] به هر حال در یک اصل و کبرى کلى همه اتفاق دارند که جنگ باید به عنوان دفاع باشد و نزاع در این است که چه جنگ‏هایى دفاعى مى‏باشند؛ یعنى نزاع در صغرى است.<br />[11] ر.ک: جهاد و موارد مشروعیت آن در قرآن، شهید مطهرى، ص 5 - 70.<br />[12] شرح غرر الحکم، ج 1، ص 145.<br />[13] یس، 70؛ (هدف این است که افرادى را که زنده‏اند، انذار کند و بر کافران اتمام حجت شود و فرمان عذاب بر آنها مسلم گردد). (تفسیر نمونه، ج 1، ص 438).<br />[14] بقره، 251، "اگر خدا بعضى از مردم را به وسیله‏ى بعضى دیگر دفع نمى‏کرد، زمین تباه مى‏شد، ولى خدا بر جهانیان فضل و کرم خویش را ارزانى مى‏دارد".<br />[15] حج، 40، "اگر خدا بعضى را به وسیله‏ى بعضى دیگر دفع نکرده بود، دیرها و صومعه‏ها و معابد یهود و نصارا و مسجدهایى که نام خدا به فراوانى در آن برده مى‏شود، ویران مى‏گردید.<br />[16] ر.ک: جوادى آملى، عبداللَّه، حماسه و عرفان، ص 23 - 27.<br />[17] براى آگاهى بیشتر رجوع شود به: تفسیر المیزان، ج 2، ص 61 - 71 ؛ ج 2، ص 342 - 343 ؛ ج 6، ص 162 - 165. </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">آیا بین عدم مسئولیت پیامبر(ص) در قبال ایمان مردم و جهاد و امر به معروف و نهی از منکر منافات نیست؟!</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="b">portal_lib</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="b">portal_lib</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>