<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">283798</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">[1]. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، تحقیق، داودی، صفوان عدنان، ص 747، دمشق، بیروت، دارالقلم‏، الدار الشامیة، چاپ اول، 1412ق.<br />[2]. طباطبائی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج ‏9، ص 35، قم، دفتر انتشارت اسلامی، چاپ پنجم، 1417ق.<br />[3]. «إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ الْمَساکینِ وَ الْعامِلینَ عَلَیْها وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَ فِی الرِّقابِ وَ الْغارِمینَ وَ فی‏ سَبیلِ اللَّهِ وَ ابْنِ السَّبیلِ فَریضَةً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَلیمٌ حَکیمٌ». توبه، 60.<br />[4]. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، مقدمه، بلاغی‏، محمد جواد، ج ‏5، ص 84 تهران، ناصر خسرو، چاپ سوم، 1372ش.<br />[5]. فیض کاشانی، ملامحسن، تفسیر الصافی، ج ‏2، ص 362، تهران، الصدر، 1415ق.<br />[6]. همان.<br />[7]. مکارم، شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ‏8، ص 60، تهران، دار الکتب الاسلامیة، 1374ش.<br />[8]. بانو امین، سیده نصرت، مخزن العرفان در تفسیر قرآن، ج ‏6، ص 80، تهران، نهضت زنان مسلمان، 1361ش.<br />[9]. ‏جعفری، یعقوب، کوثر، ج ‏4، ص 542، قم، هجرت، چاپ اول، 1376ش. </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">استهزای خداوند نسبت به منافقان و مشرکان چگونه است و چرا آنان را استهزا می‌کند؟</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="b">portal_lib</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="b">portal_lib</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>