00000na 22 1 450283156[1]. شیخ طوسى، محمد بن حسن،‏ مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج ‏2، ص 583، بیروت، مؤسسة فقه الشیعة، چاپ اول، 1411 ق.‏
[2]. ر. ک: مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج ۳، ص ۲۹۲، قم- تهران، صدرا، ۱۳۳۸ش.
[3]. بقره، 186.
[4]. حدید، 4.
[5]. مجادله، 7.
[6]. ر.ک: «اسفار اربعه»، سؤال 23715.
[7]. ر. ک: صدر المتألهین، محمد، الحکمة المتعالیة، پاورقی، الهی قمشه‌ای، محمد رضا، ج 1، ص 13، قم، منشورات مصطفوی.
[8]. شیخ صدوق، علل الشرائع، ج ۱، ص ۱۱۹، قم، کتاب فروشی داوری، چاپ اول، 1385ش: «عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْخُرَاسَانِیِّ خَادِمِ الرِّضَا(ع) قَالَ قَالَ بَعْضُ الزَّنَادِقَةِ لِأَبِی الْحَسَنِ(ع) لِمَ احْتَجَبَ اللَّهُ فَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ(ع) إِنَّ الْحِجَابَ عَنِ الْخَلْقِ لِکَثْرَةِ ذُنُوبِهِمْ فَأَمَّا هُوَ فَلَا تَخْفَى عَلَیْهِ خَافِیَةٌ فِی آنَاءِ اللَّیْلِ وَ النَّهَار».
[9]. شریف الرضی، محمد بن حسین، نهج البلاغة، محقق، صبحی صالح، ص ۴۸۱ قم، هجرت، چاپ اول، 1414ق. آن‌که به سوی تو کوچ می‌‌کند، راهش چه نزدیک است! این عبارت در دعای ابو حمزه به چه معنا است؟question and answerPersian