<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">270290</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">1] . طوسي، العدة في اصول الفقه، تحقيق محمد رضا انصاري قمي، قم، چ ستاره، اول،1376، ج دوم، ص 590.<br />[2] . مجلسي، بحار الانوار، بيروت، انتشارات دار احياء التراث العربي، ج18، ص277.<br />[3] . سيد مرتضي، الذريعه الي اصول الشيعه، قسمت دوم، تصحيح ابوالقاسم گرجي، انتشارات دانشگاه تهران، بهمن 1348، ص 595 ـ 596.<br />[4] . طباطبايي، ترجمه تفسير الميزان، ترجمه سيد محمد باقر موسوي همداني، نشر بنياد علمي فرهنگي علامه طباطبايي، ج 18، ‌ص 121 ـ 122.<br />[5] . نهج البلاغه، خطبه 192، ترجمه دكتر سيد جعفر شهيدي، انتشارات و آموزش انقلاب اسلامي، چ سوم، 1371، ص 222.<br />[6] . مقدمه ابن خلدون، چ ابراهيم حلمي، ص 495.<br />[7] . جان ديون پورت، عذر تقصير به پيشگاه محمد و قرآن، ترجمه سيد غلامرضا سعيدي، انتشارات دار التبليغ، ص 4 ـ 5.<br />[8] . همان. </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">وقتی که حضرت عیسی به پیامبری مبعوث شد و کتاب آسمانی انجیل را آورد، امت زمان وی می‌بایست از او و کتاب آسمانی وی پیروی می‌کردند، پس چگونه است که پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ تا سن 40 سالگی خداپرست و موحد بوده و از آیین مسیحیت پیروی نمی‌کرده است؟</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>