<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">237883</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a"><br />[۱] . اسرا: آیه ۲۶.<br />[۲] . تفسیر الکافی: ج۱ ص۵۴۳.<br />[۳] . المناقب، ابن شهرآشوب: ج۳ ص۴۳۵، بحار الأنوار: ج۲۹ ص۲۰۰. در بحار الأنوار، به جای «الجَزَر»، «الخزر» آمده است. «الجزر» جایی است در صحرا و شهری و بخشی از «حلب»، امّا معنای «خزر»، مناسب تر می نماید، چون اوّلاً امام(ع)، جهات شرق، جنوب و غرب را بیان فرموده و تنها شمال مانده که با «خزر و ارمنستان»، این جهات جغرافیایی، کامل می شود. «خزر و ارمنستان» با ساحل دریا (سیف البحر) که در روایت آمده، همسایه اند. ثالثاً با ذکر افریقا، بالطبع، قضیه «الجزر» نیز منتفی می شود، چون در جانب غرب جهان اسلام در آن زمان قرار داشت.<br />[۴] . علل الشرائع: ج۱ ص۱۵۵، بحار الأنوار: ج۲۹ ص۳۹۶.<br />[۵] . تفسیر العیّاشی ج ۲ ص۲۸۸، کنز العمّال: ج۵ ص۷۲۶، تاریخ دمشق: ج۴۲ ص۴۳۵، المناقب، خوارزمی: ص۳۱۵. در برخی منابع، این گونه آمده است: «أفیکم أحد تمّم الله نوره فی السماء حین قال (فَـٔاتِ ذَا ٱلْقُرْبَیٰ حَقَّهُ)».<br />[۶] . الاحتجاج: ج۲ ص۳۳. نیز، ر. ک: الأمالی، صدوق: ص۲۳۰، تفسیر الطبری: ج۱۵ ص۹۲، تفسیر الثعلبی: ج۶ ص۹۵، الدرّ المنثور: ج۴ ص۱۷۶، شواهد التنزیل: ج۱ ص۴۴۳. <br /> </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">چگونه می توان با روایات نشان داد که قضیه ی فدک، شخصی نبوده و با امامت ارتباط دارد؟</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>