00000na 22 1 450237218پي نوشت ها: [1] . خسرو پناه، عبدالحسين، كلام جديد، قم، مركز مطالعات و پژوهش‎هاي فرهنگي حوزه علميه، چاپ اول، 1379، ص96. [2] . مصباح يزدي، محمد تقي، آموزش عقايد، چاپ و نشر بين الملل سازمان تبليغات اسلامي، چاپ پنجم، 1380، ص11. [3] . حسين زاده، محمد، مباني معرفت ديني، قم، مؤسسه آموزش پژوهشي امام خميني، چاپ چهارم، 1381، ص27. [4] . خسرو پناه، عبدالحسين، همان، ص42. [5] . حسين زاده، محمد، همان، ص27. [6] . خسرو پناه، عبدالحسين، همان، ص98. [7] . سروش، عبدالكريم، قبض و بسط تئوريك شريعت، انتشارات صراط، چاپ سوّم، ص79 و 80. [8] . همان، ص 93. [9] . خسرو پناه، عبدالحسين، همان، ص40. [10] . حسين زاده، محمد، همان، ص25. [11] . لاريجاني، صادق، معرفت ديني، مركز ترجمه و نشر كتاب، چاپ اوّل، 1370، ص12. [12] . خسرو پناه، عبدالحسين، همان، ص98. [13]. صاحب نظريه قبض و بسط خود را رئاليست مي‎داند. منظور از رئاليسم اصالت واقعيت خارجي است و شخص رئاليست. واقعيت خارج از ذهن را قبول دارد برخلاف ايده آليست كه جهان خارج از ظرف ذهن را قبول ندارد. (مطهري، مرتضي، مجموعه آثار، ج6، ص80 و 81). [14] . خسرو پناه، عبدالحسين، همان، ص125. [15] . منظور از پارادكسيكال بودن اين است كه خود، خود را نقض مي‎كند زيرا اگر مطابقت في الجمله ذهن با خارج را قبول نكند ويكسره بگويد كه ذهن با خارج مطابقت ندارد، خود اين مطلب هم مطابق با واقع و نفش الامر خود نخواهد بود و بي‎ارزش مي‎باشد پس اين مطالب خود ارزش و صدق خود را نفي خواهد كرد. [16] . سروش، عبدالكريم، همان، ص178. [17] . خسرو پناه، عبدالحسين، همان، ص125.آیا دین از معرفت دینی متمایز است؟question and answerPersian