00000na 22 1 450236460[1]. المهند على المفند، ص 25.
[2]. سوره يونس، آيه 20.
[3]. سوره جن، آيات 27-26.
[4]. سوره آل عمران، آيه 179.
[5]. سوره يوسف، آيه 102.
[6]. سوره انعام، آيه 50.
[7]. سوره آل عمران، آيه 49.
[8]. سوره يوسف، آيه 41.
[9]. سوره كهف، آيات 82-80.
[10]. أوائل المقالات، ص 77.
[11]. همان.
[12]. تفسير مجمع البيان، ج 5 ـ 6، ص 205، سوره هود، ذيل آيه 123.
[13]. در خطبه 128 نهج البلاغه آمده است: «هنگامى كه على عليه‏ السلام از پاره‏ اى از حوادث آينده خبرى مى‏داد، يكى از ياران عرض كرد: اى امير مؤمنان از غيب سخن مى‏ گويى؟ امام خنديد و به آن مرد كه از طايفه بنى كلب بود فرمود: يا أخا كلب ليس هو بعلم غيب و انما هو تعلم من ذي علم، و انما علم الغيب علم الساعة و ما عدده اللّه‏ سبحانه بقوله ان اللّه‏ عنده علم الساعة و ينزل الغيث و يعلم ما فى الأرحام و ما تدري نفس ماذا تكسب غداً. فيعلم اللّه‏ سبحانه ما فى الأرحام، من ذكر و انثى و قبيح أو جميل، و سخى أو بخيل و شقى أو سعيد و من يكون فى النار حطباً و فى الجنان للنبيين مرافقاً، فهذا علم الغيب الذى لا يعلم أحد الاّ اللّه‏، و ما سوى ذلك فعلم علمّه اللّه‏ نبيّه فعلّمينه و دعا لى بأن يعيه صدرى و تضطم عليه جوانجى؛ اى برادر كلبى اين علم غيب نيست. اين بهره ‏اى از دانش داناى به علم غيب ـ پيامبر ـ است. علم غيب تنها علم قيامت است و آنچه خداوند در اين آيه شمرده است: «اِنَّ اللّه‏ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ»؛ اوست كه باران نازل مى‏كند و از آنچه در رحم‏ هاست آگاه است كه پسر است يا دختر، زشت است يا زيبا، جوانمرد است يا بخيل و نيك بخت است يا سيه روز و كه هيزم آتش دوزخ است و چه كسى در بهشت همراه پيامبران است. پس اين علم غيب است كه جز خدا كسى آن را نمى‏داند، و غير از اين علمى است كه خداوند به پيامبرش آموخت و او به من ياد داد و برايم دعا نموده كه خدا آن را در سينه‏ ام جاى دهد و اعضاى پيكرم را از آن مالامال سازد.
در اين‏باره روايات ديگرى نيز از امام صادق عليه ‏السلام نقل شده است كه در پاسخ اين پرسش كه آيا امام علم غيب مى‏داند، فرمود: «ولى هرگاه بخواهد چيزى را بداند؛ خداوند او را از خزينه علم غيب خويش آگاه مى‏ كند». اصول كافى، ج 1، ص 201.
{14}دیده ها و دریافت ها، حسین رجبی. دیدگاه شیعه و سنی در مورد علم غیب چگونه است؟question and answerPersian