00000na 22 1 450235376پی نوشتها:
[1] راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، واژۀ امام.
[2] "الامامة رئاسة عامة دینیة مشتملة علی ترغیب عموم الناس فی حفظ مصالحهم الدینیة و الدنیا ویه و زجرهم عمایضرهم بحسبها"، خواجه نصیر طوسی، قواعد العقائد، ص 108.
[3] "الامامة رئاسة عامة فی امور الدین و الدنیا خلافة عن النبی"،قوشجی، علاءالدین، شرح تجرید، ص 472.
[4] "ان العصمة ملکة تقتضی عدم مخالفة التکالیف اللزومیه عمداً و خطاءً مع القدرة علی الخلاف"، مظفر، محمد رضا، دلائل الصدق، ج 2، ص 4.
[5] پیامبر اسلام (ص) به علی (ع) خطاب فرمود: "انت منی بمنزلة هارون من موسی الا انه لانبی بعدی، تو نسبت به من منزلت هارون نسبت به موسی را داری، جز این که پیامبری بعد از من وجود ندارد"، سیرۀ ابن هشام، ج 2، ص 52.
[6] مظفر، محمد رضا، دلائل الصدق، ج 2، ص 8-10.
[7] همان.
[8] مختاری مازندرانی، محمد حسین، امامت و رهبری، ص 59.
[9] "و اذا بتلی ابراهیم ربه... قال لاینال عهدی الظالمین"، بقره، 124.
[10] "... تلک حدود الله فلاتعتدوها و من یتعد حدود الله فاولئک هم الظالمون"، بقره، 229.
[11] پس هیچ ارتباطی با انتخاب و گزینش مردم ندارد، بلکه از جانب خدای متعال به کسانی که استحقاق و شایستگی این مقام را داشته باشند، اعطا می گردد. البته فعلیت مقام امامت، با نتخاب و بیعت مردم است.
[12] معنای عصمت انبیا و امامان این نیست که مثلاً جبرئیل دست آنان را بگیرد (البته جبرئیل اگر دست شمر را هم بگیرد، هرگز مرتکب گناه نمی شود)، بلکه عصمت "زاییده ایمان" است. اگر انسان به حق تعالی ایمان داشته باشد و با چشم قلب خداوند متعال را مانند خورشید ببیند، امکان ندارد، مرتکب گناه و معصیت گردد. معصومین (ع) بعد از خلقت از طینت پاک، بر اثر ریاضت و کسب نورانیت و ملکات فاضله، همواره خود را در محضر خداوند متعالی – که همه چیز را می داند به همۀ امور احاطه دارد – مشاهده می کنند. (امام خمینی، نبوت از دیدگاه امام خمینی، (تبیان)، ص 124).
[13] "... انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا"، احزاب، 33.
[14] احزاب، 33؛ مائده، 6، ذیل آیۀ وضو که می فرماید: ۀ... و لکن یرید لیطهرکم ..."؛ خداوند نمی خواهد مشکل برای شما ایجاد کند، بلکه می خواهد شما را پاک سازد و نعمتش را بر شما تمام نماید.
[15] سبحانی،جعفر، منشور عقاید امامیه، ص 168- 169. شایان ذکر است که ارادۀ تکوینی حق بر عصمت اهل بیت، مایۀ سلب اختیار آنان نیست، همان گونه که وجود عصمت در پیامبران نیز موجب سلب اختیار آنان نیست.
[16] "یا ایها الذین آمنوا اطیعوا الله واطیعوا الرسول و اولی الامر منکم..."،نساء، 59.
[17] مصباح یزدی، محمد تقی، آموزش عقائد، ص 203.
[18] "من کنت مولاه، فهذا علی مولاه"، علامه امینی، الغدیر، ج 1، ص 207؛ ابن میثم بحرانی، النجاة فی القیامة فی تحقیق امر الامامة، ص 81.
[19] "سلموا علیه بإمرة المؤمنین"، همان.
[20] "هذا خلیفتی من بعدی فاسمعوا له و اطیعوا"، همان.
[21] "ابنی هذا امام ابن امام اخوا امام ابوائمه تسعة، تاسعهم قائمهم، حجة ابن حجة اخو حجة ابو حجج تسع"، ابن میثم بحرانی، النجاة فی القیامه، فی تحقیق امر الامامة، ص 167.
چه ضرورتی دارد که امام معصوم باشد و چگونه مشخص می شود که امام معصوم است؟ question and answerPersian