00000na 22 1 450230753پي نوشت ها:
[1] . ر.ك: جوادي آملي، عبدالله، تفسير تسنيم، اسراء، چاپ اول، 1381، ج 4، ص 210.
[2] . ر.ك: اقتباس از تفسير تسنيم، همان و ر.ك: طباطبايي، سيد محمد حسين، ترجمه تفسير الميزان، مترجم: سيدمحمدباقر موسوي، دفتر انتشارات اسلامي، چاپ يازدهم، 1378، ج 1، ص 240.
[3] . انبياء/ 28.
[4] . يونس/ 3.
[5] . ر.ك: تفسير تسنيم، ج 1، ص 45.
[6] زمر/44 و سجده/4 و انعام/51
[7] . .ر.ك: تفسير الميزان، ج 1، ص 244،همان
[8] . مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، بيروت، داراحياء التراث العربي، 1403 هـ ق، ج 58، ص 154.
[9] . هود/ 106 ـ 108.
[10] . ترجمه تفسير الميزان، ج 1، ص 237،همان
[11] . ر.ك: ترجمه تفسير الميزان، ج 1، ص 238 ـ 240.
[12] . ترجمه تفسير الميزان، ج 1، ص 258 ـ 260،همان
[13] . همان، و ر.ك: تفسير تسنيم، ج 4، ص 259 ـ 261 و رجوع به مدثّر/ 42 ـ 48.
[14] . ر.ك: همان، ص 258.
[15] . ر.ك: تفسير تسنيم، ج 4، ص 285،همان
[16] . بحارالانوار، ج 8، ص 34،همان در مسأله شفاعت گفته می شود؛ باید خدا از کسی که مورد شفاعت قرار می گیرد، راضی باشد وبه شفیع اذن هم بدهد، در این صورت که رضای الهی حاصل گردیده است، دیگر چه نیازی به شفاعت می باشد؟ question and answerPersian