<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">229750</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a"> [1]. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، تحقیق، داودی، صفوان عدنان، ص 622، دمشق، بیروت، دارالقلم‏، الدارالشامیة، چاپ اول، 1412ق.<br />[2]. شیخ طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، ج ‏3، ص 479، بیروت، دار احیاء التراث العربی، بی‌تا؛ علم الهدی، سید مرتضی‏، الشافی فی الامامة، ‏ ج ‏3، ص 151، تهران، مؤسسة الصادق(ع‏)، چاپ دوم، 1410ق؛ فخر رازی، محمد بن عمر، مفاتیح الغیب، ج ‏11، ص 330، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ سوم، 1420ق.<br />[3]. فیض کاشانی، ملا محسن، الاصفی فی تفسیرالقرآن، ج ‏1، ص 268، قم، مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، چاپ اول، 1418ق؛ مرعشی تستری، قاضی نور الله، احقاق الحق و إزهاق الباطل، ج ‏19، ص 567، قم، مکتبة آیة الله المرعشی النجفی‏، 1409ق. <br />[4]. قرشی، سید علی اکبر، قاموس قرآن، ج ‏5، ص 146، تهران، دارالکتب الإسلامیة، چاپ ششم، 1371ش.<br />[5]. التبیان فی تفسیر القرآن، ج ‏3، ص 479؛ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ‏3، ص 274، تهران، ناصر خسرو، چاپ سوم، 1372ش؛ بیضاوی، عبدالله بن عمر، انوار التنزیل و اسرار التأویل، ج ‏2، ص 121، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ اول، 1418ق.<br />[6]. ر. ک: کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ‏1، ص 224، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق؛ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک(تاریخ طبری)، ج ‏1، ص 158، بیروت، دار التراث، چاپ دوم، 1387ق؛ ابن عساکر، ابو القاسم علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج ‏42، ص 392، بیروت، دار الفکر، 1415ق.<br />[7]. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر جوامع الجامع، ج ‏1، ص 321، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، مدیریت حوزه علمیه قم، چاپ اول، 1377ش؛ أنوار التنزیل و أسرار التأویل، ج ‏2، ص 121.<br />[8]. طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج ‏16، ص 244، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، 1417ق.<br />[9]. مسعودی، ابو الحسن علی بن الحسین، مروج الذهب و معادن الجوهر، ج ‏1، ص 78، قم، دار الهجرة، چاپ دوم، 1409ق.<br />[10]. همان، ج ‏2، ص 213؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ‏2، ص 659، تهران، دار الکتب الاسلامیة، چاپ دوم، 1395ق.<br />[11]. مروج ‏الذهب، ج ‏1، ص 78.<br />[12]. همان، ص 79؛ تاریخ ‏الطبری، ج ‏2، ص 24.  <br />[13]. کمال الدین و تمام النعمة، ج ‏1، ص 225. <br />[14]. طبرسی، احمد بن علی، الاحتجاج علی أهل اللجاج، ج ‏2، ص 418، مشهد، نشر مرتضی، چاپ اول، 1403ق.<br />[15]. شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ‏4، ص 175- 177، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق.<br />[16]. سید رضی، محمد بن حسین، نهج البلاغة، محقق، صبحی صالح، ص 497، قم، هجرت، چاپ اول، 1414ق.<br />[17]. نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبة، ص 136، تهران، مکتبة الصدوق، 1397ق.<br />[18]. کمال الدین و تمام النعمة، ج 2، ص 657.<br />[19]. ر. ک: کمال الدین و تمام النعمة، ج 1، باب 22، ص 212. (شیخ صدوق در ارتباط با این مسئله توضیحات مناسبی دارند که می‌توانید به آن مراجعه کنید). </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">با توجه به این‌که زمین هیچ‌گاه نباید از حجت خدا خالی باشد، حد فاصل عروج حضرت عیسی(ع) تا بعثت رسول اکرم(ص) چه کسی حجت خدا در زمین بود؟</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>