00000na 22 1 4502297321]. راغب اصفهانى، مفردات، ص 515، ماده «وحى».
[2]. مطهرى، مرتضى، مجموعه آثار، ج 4، ص 410.
[3]. هرچند ادراک حقیقت وحى و کیفیت تنزل آن، امرى آسان و حتى ممکن نخواهد بود.
[4]. گرچه علامه طباطبایى(ره) فرموده‌اند: ادب دینى چنین رسم کرده که وحى جز به کلامى که بر انبیا و رسل القا می‌شود، اطلاق نگردد. تفسیر المیزان، ج 12، ص 423.
[5]. صدوق، محمد بن على‏، من لا یحضره الفقیه، ج ‏2، ص 585، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق.
[6]. تفسیر المیزان، ج 12، ص 423.
[7]. نحل، 68.
[8]. قصص، 7.
[9]. انعام، 121.
[10]. مریم، 11.
[11]. شورى، 51.
[12]. «روح امین و جبرئیل(ع) قرآن کریم را بر قلب تو اى پیامبر، فرود آورد تا از انذار دهندگان باشى»؛ شعرا، 193.
[13]. نجم، 5.
[14]. نساء، 113.
[15]. مجموعه آثار، ج 4، ص 411 - 414.
[16]. هادوى تهرانى، مهدى، مبانى کلامى اجتهاد، ص 76 - 77.
[17]. تفسیر المیزان، ج 4، ص 149 - 150.
[18]. نساء، 163.
[19]. در علم حصولى فقط صورتى از معلوم در دسترس ما قرار دارد و خود معلوم بالعرض از دسترس ما خارج است؛ یعنى نمی‌توانیم خود را از چنگ واسطه نجات دهیم و ارتباط با واقعیت اشیاء از راه همین صورت علمى است. و اگر اشتباهى صورت گیرد، ما خطا کرده‌ایم و به واقعیت خارجى نخواهیم رسید و این به دلیل وساطت صورت علمى و تفسیر اشتباه ما در تطبیق آن بر خارج است.
[20]. مبانى کلامى اجتهاد، ص 78. وحى چیست و به چه کیفیت بر پیامبران نازل می‌شد؟question and answerPersian