<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">229589</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">[2]. ر.ک: ربانی گلپایگانی، علی، ایضاح المراد فی شرح کشف المراد، ص 373 - 374، قم، انتشارات مرکز مدیریت حوزه علمیه، چاپ اول، 1382ش؛ برای مطالعه بیشتر در زمینه «امتناع وقوعی (امتناع بالغیر)» ر.ک: داماد، میر محمد باقر، مصنفات میر داماد، ص 142 - 143 و ص 199 - 200، تهران، انتشارات انجمن آثار و مفاخر فرهنگى‏، چاپ اول، 1381ش.<br />[3]. قرآن کریم درباره رسول اکرم(ص) می‌فرماید: «لَقَدْ جاءَکُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِکُمْ عَزیزٌ عَلَیْهِ ما عَنِتُّمْ حَریصٌ عَلَیْکُمْ بِالْمُؤْمِنینَ رَؤُفٌ رَحیم‏» (توبه، 128). امامان(ع) هم این‌گونه بودند. همچنین در روایات آمده است: «أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَنَا وَ عَلِیٌّ أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّة؛ به راستی، پیامبر و دوازده امام، پدران مهربان این امت هستند»؛ شیخ صدوق‏، علل الشرائع، ج ‏1، ص 127، قم، کتاب فروشى داورى‏، چاپ اول،‌ 1385ش. </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">آیا امامان معصوم(ع) در قبول مسئولیت امامت مختارند یا مجبور؟</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim" /><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>