<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">228983</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">  پي نوشت ها: <br />[1] . ما حتي نمي توانيم مفهوم «نامتناهي» را تصور كنيم، اگر گفته شود پس چگونه  كلمة‌«نامتناهي» را به كار می بريد و از آن خبر مي دهيد، و دربارة احكام آن سخن مي گوئيد، مگر تصديق بدون تصور ممكن است؟ در پاسخ مي گوئيم: ما اين كلمه را از دو واژة «نا» كه به معني عدم است و «متناهي» كه به معني محدود است گرفته ايم، يعني اين دو را جداگانه مي توانيم تصور كنيم (عدم و متناهي) سپس آنها را با يكديگر تركيب كرده و به آن وجودي كه در تصور نمي گنجد اشاره نمود و به آن علم اجمالي پيدا كنيم (دقت كنيد).<br />[2] . پيام قرآن، ج4، ص33.<br />[3] . تفسير علي بن ابراهيم، طبق نقل نور الثقلين، جلد 5، صفحة 170.<br />[4] . تفسير نمونه، ج22، ص 558.<br />[5] . پيام امام، شرح نهج البلاغه، ج1، ص91. </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">چرا ذات پروردگار را نمي توان درك كرد؟</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim" /><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>