00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000Per00نقد شبهات پيرامون عصمت انبيا در قرآن‫قم ‫مرکز اطلاعات و مدارک اسلامي، معاونت پژوهشي، دفتر تبليغات اسلامي‫مرکز اطلاعات و مدارک اسلامي، معاونت پژوهشي، دفتر تبليغات اسلامي ‫شبهاتي که با استناد به آيات قرآن کريم، بر عصمت انبيا وارد شده است، مسأله اصلي پژوهش حاضر است که با روش کتاب‌خانه‌اي مورد بررسي قرار گرفته است. پژوهش حاضر بر اين فرضيه استوار است که تعارض آيات با عصمت انبيا تعارضي ظاهري است و در واقع، آيات قرآن سازگاري کامل با عصمت انبيا دارد. منظور از عصمت، مصونيت از هرگونه لغزش و خطا مي‌باشد. جمهور اهل سنت، ارتکاب گناه قبل از نبوت را براي پيامبر ممکن مي‌دانند؛ البته برخي از ايشان، بعضي از گناهان کبيره را حتي قبل از بعثت نيز ممتنع دانسته‌اند. آن‌ها همچنين بعد از نبوت نيز فقط ارتکاب کبائر را ممتنع مي‌دانند، هرچند باز هم برخي از اهل سنت، ارتکاب گناه را به‌صورت مطلق براي شخص نبي، ممتنع دانسته‌اند. اما شيعيان، صدور گناه را در همه حالات و صور براي نبي ممتنع مي‌دانند. از سوي ديگر، سهو و نسيان نبي هم از سوي اهل سنت ممکن تلقي مي‌شود ولي شيعيان در بخش تلقي وحي، تبليغ وحي و حفظ آن، سهو و نسيان نبي را ممتنع دانسته، و در بخش تطبيق احکام، اختلاف دارند. در خصوص پيامبر اسلام( يازده آيه از قرآن مورد توجه قرار گرفته و اصطلاحات به‌کار رفته در آن‌ها مانند ذنب، توبه، نسيان، عفو، خوف و خشيت، حرمت، القاي شيطان و ضلالت، شبهه عدم عصمت پيامبر را به وجود آورده است. اما بررسي تک‌تک اين آيات نشان مي‌دهد که مفاهيم ظاهري اين آيات، قابل تأويل بوده و سازگار با عصمت است. شبهه شرک در مورد حضرت ابراهيم(، شبهه قتل نفس درباره حضرت موسي(، شبهه عصيان حضرت آدم(، و اراده بر گناه در مورد حضرت يوسف(، از مهم‌ترين شبهاتي است که درباره ساير انبياي اولواالعزم و غير اولواالعزم وارد شده است، اما مفسران و متکلمان اسلامي و خصوصاً شيعيان، به آن‌ها پاسخ گفته و اين شبهات را مردود دانسته‌اند. عصمت انبیاء (ع ) ملاح, مددعلی Author Thesis local