00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000Per00ادعای دکتر سها در مورد عدم جواز تسرّی آیات اطاعت پیامبر(ص) به امامان (ع) :
[1]. به عبارت ديگر، اطاعت خدا بالذات و اطاعت پيامبر(ص) بالغير است
[2]. ر. ك: تفسير نمونه، ج 3، ص 435
[3]. همان
[4]. تفسير بحر المحيط و رسالة الاعتقاد (ر. ك: احقاق الحق، ج 3، ص 425)
[5]. صاحب تفسير بَحرُ المحيط و يَنابيعُ المَودة از اهل سنت تصريح كرده اند
[6]. ر. ك: تفسير نمونه، ج 3، ص 443 و ينابيع المودة، ص 116 و 114
[7]. ر. ك: كمال الدين، ج 1، ص 253؛ مناقب ج 1، ص 282؛ بحار الانوار، ج 23، ص 289؛ تفسير برهان، ج 2، ص 103، ذيل آيه و تفسير صافى، ج 1، ص 462
[8]. در روز 1/ 6/ 1378 كه مصادف بود با آغاز جشن هاى تولد حضرت زهرا عليها السلام و يكصدمين سالگرد تولد امام خمينى قدس سره تفسير اين آيه را نوشتيم
[9]. تفسير الميزان، ج 4، ص 416
[10]. واژه ى «شى ء» در آيه ى فوق مطلق است و شامل همه ى اختلافات مى شود، يعنى هرگونه اختلافى را نزد خدا و پيامبر(ص) ببريد و طبق كتاب و سنت حل و فصل كنيد، ولى با قرينه ى فوق، شامل اختلافات كلّى مى شود
[11]. تفسير نمونه، ج 3، ص 441
[12]. در اين مورد روايتى نيز حكايت شده است (ر. ك: تفسير عياشى، ذيل آيه). علامه طباطبائى رضى الله عنه نيز همين ديدگاه را مى پذيرند (تفسير الميزان، ج 5، ص 209). اين احتمال هم وجود دارد كه محتواى آيه (مسأله ى ولايت) در عرفه نازل شد و آيه ى فوق (اكمال) در غدير نازل و ابلاغ گرديد. روايات شأن نزول آيه ى 67 سوره ى مائده شاهد اين مطلب است
[13]. تفسير عياشى، ج 1، ص 293؛ غيبة نعمانى، ص 216؛ كمال الدين، ج 1، ص 277 و ج 2، ص 675 و كافى، ج 1، ص 198، ص 290
[14]. شواهد التنزيل، ج 1، ص 202، 203، 207، 208، و 256
[15]. عمر گفت: بخّ بخّ ياابن ابى طالب اصبحت مولاى و مولا كل مسلم (تفسير فرات، ص 515؛ امالى صدوق، ص 2؛ اعلام الورى، ص 165؛ بحارالانوار، ج 29، ص 35؛ الهداية الكبرى، ص 5؛ و از منابع اهل سنت تاريخ مدينه ى دمشقى، ج 42، ص 234؛ من حياة الخليفة عمر بن الخطاب، ص 194 و الغدير، ج 1، ص 222، 230- 233، 272، 275 و 392)
[16]. الغدير، همان
[17]. تفسير صافى، ج 2، ص 9- 10
[18]. تفسير نمونه، ج 4، ص 266
[19]. ر. ك: تفسير الميزان، ج 5، ص 209- 210
[20]. تفسير نمونه، ج 4، ص 270
[21]. ر. ك: تفسير نور، ج 3، ص 19- 21
[22]. «من كنت مولاه فهذا على مولاه»
[23]. ر. ك: امالى صدوق، ص 575؛ الحمل مفيد، ص 220؛ خصائص الائمه علیهم السلام، ص 42؛ بحارالانوار، ج 21، ص 388 و تفسير نمونه، ج 5، ص 13. يك بيت آن شعر اين است:
          فقال له قم يا على فاننّى             رضيتك من بعدى اماماً وهادياً
[24]. مناقب، ص 217؛ مستدرك حاكم، ج 3، ص 371؛ فرائد السبطين، باب 58 و تفسير نمونه، ج 5، ص 20
[25]. «كُفر» در اصل به معناى پوشاندن است؛ از اين رو به معناى مخالفت، انكار و ترك نيزمى آيد و به منكران و مخالفان دين نيز «كافر» گفته مى شود، چون حق را مى پوشانند و انكار مى كنند
[26] . كفر به معناى انكار در آيه ى 102 سوره ى بقره و آيه ى 97 سوره ى آل عمران نيز آمده است
[27]. احقاق الحق، ج 2، ص 399- 410
[28]. المراجعات، ص 155
[29]. الغدير، ج 1، ص 196
[30]. منهاج البراعة، ج 2، ص 363
[31]. روح المعانى، كفاية الطالب، الغدير و كتاب هاى ديگر اين اشعار را حكايت كرده اند. (تفسير نمونه، ج 4، ص 426)
[32]. همان، ص 423- 424
[33]. واژه ى «انّما» در لغت عرب براى حصر مى آيد؛ يعنى «اين است و جز اين نيست»
[34]. از آن جا كه واژه ى «ولى» مفرد آمده، روشن مى شود كه سنخ ولايت آنها يكى است
[35]. تفسير صافى، ج 2، ص 44 و وسائل الشيعه ج 9، ص 477
[36]. تفسير صافى، ج 2، ص 46
[37]. سوره ى نمل، آيه ى 3؛ سوره ى روم، آيه ى 39؛ سوره ى لقمان، آيه ى 4؛ سوره ى فصلت، آيه ى 7 و سوره ى مؤمنون، آيه ى 4
[38]. در برخى روايات ضعيف السند (تفسير برهان، ج 1، ص 485) قيمت انگشترى رازياد گفته اند، ولى دليل محكمى بر آن نداريم و در روايات صحيح اثرى از اين افسانه ها نيست و شايد اين افسانه ها جعلى باشد تا اصل عمل را زير سؤال ببرند.
[39] . مثل «نساءنا» در آيه ى مباهله و «الناس» در آيه ى 172 آل عمران
[40]. برای نمونه، ر.ک: منتخب الاثر، لطف الله صافی گلپایگانی. نقدِ نقدِ قرآن question and answer local portal_lib local adult