00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000Per00هفت آسمان و هفت زمین در« نقد قرآن»:

[1]. بلوغ الارب فی معرفه احوال العرب للالوسی، ج 3، ص 224.

[2]. نقد قرآن، ص 73ـ74.

[3]. همان، ص 77.

[4]. Sushil Mitt (ص)l, G. R. Thursby, The Hindo world, 2004, Routledge New York.

[5].  Hesiod Theogony, 116; 123-132.

[6]. نقد قرآن ص 93ـ95.

[7]. طلاق/ 12.

[8]. ر.ک: جیمزهاکس، قاموس کتاب مقدس، ماده‌ی «آسمان».

[9]. بطلمیوس ( tolem (ص)os) منجم و جغرافیدان معروف یونانی صاحب کتاب‌های مجسطی و آثار البلاد (زنده در قرن دوم میلادی) او معتقد بود که زمین ساکن و مرکز جهان است و هفت فلک به دور آن می‌چرخند که عبارتند از (قمر، عطارد، زهره، خورشید، مریخ، مشتری، زحل، فلک هشتم که ستاره‌های ثابت هستند و فلک نهم یا فلک الافلاک یا فلک اطلس که همه افلاک  در آن قرار دارند).

[10]. حاقه/ 17.

[11]. رسائل ابن سینا، ص 128 - 129 به نقل از التفسیر و المفسرون، ج 2، ص 426.

[12]. هفت آسمان، محمد باقر بهبودی، ص 8، کتابخانه مسجد جعفری (قیطریه) تهران، بی تا.

[13]. بحار الانوار، ج 57، ص 5.

[14]. شرح منظومه، قسمت فلسفه، ص 269 (انتشارات دار العلم).

[15]. ر.ک: قاموس قرآن، ج 6، واژه‌ی«کرسی» و نیز نمونه، ج 2، ذیل آیه‌ی 155 بقره.

[16]. ر.ک: قاموس قرآن، ج 4، واژه‌ی«عرش».

[17]. ر.ک: المیزان، ج 10، ص 155.

[18]. اعجاز قرآن از نظر علوم امروزی، یدالله نیازمند شیرازی، ص 145 و 167.

[19]. تفسیر الکبیر، ج 1، ص 156.

[20]. محاسن التأویل، طبع عیسی الحلبی، 1970، 16/ 5877 به نقل از التفسیرالعلمی فی المیزان، احمد عمر ابو حجر، ص 380.

[21]. فرقان / 61، ابراهیم / 24 و ق / 9.

[22]. نپتون در سال 1846 و پلوتن در سال 1930 کشف شد.

[23]. در ادامه معانی لغوی و اصطلاحی «سماء» را بررسی خواهیم کرد.

[24]. عبد القادر مغربی، تفسیر جزء تبارک، ط قاهره، 1947 م، ص 4 به نقل از التفسیر العلمی فی المیزان،‌ ص 383.

[25]. ابراهیم/ 34 و نحل/ 18.

[26]. المنتخب فی التفسیر، تعلیق الخبراء، ج1، ص16، به نقل از التفسیر العلمی فی المیزان، ص384.

[27]. همان.

[28]. ایمان مرادی، رازهای آسمان‌های هفتگانه، ص 84 به بعد، معاونت فرهنگی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، 1373 ش.

[29]. محمد باقر بهبودی، هفت آسمان، ص 10 و نیز دکتر محمد صادقی، زمین و آسمان و ستارگان از نظر قرآن، ص 229.

[30]. همان، ص 11.

[31]. ر.ک: تفسیر نمونه، ج 1، ص 165 - 167 و نیز ذیل آیه 12 طلاق.

[32]. محمد باقر بهبودی، هفت آسمان، ص 13 (با تلخیص).

[33]. ر.ک: المیزان، ج 16، ص 247 و ج 19، ص 327 (چاپ بیروت) و ذیل آیات هفت آسمان.

[34]. ق/ 9.

[35]. عباسعلی محمودی، ساکنان آسمان از نظر قرآن، ص 46.

[36]. مع القرآن فی الکون، ص 189 ـ 193.

[37]. ر.ک: تفسیر الجواهر، ج 1، ص 46 (نقل به مضمون).

[38]. ر.ک: دکتر محمد صادقی، زمین و آسمان و ستارگان از نظر قرآن، ص 226.

[39]. همان، ص 227 و 232 و 242 و 2.

[40]. دکتر پاک نژاد، اولین دانشگاه و آخرین پیامبر، ج 1، ص 111.

[41]. حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج 5، ص 254.

[42]. مفردات راغب، ماده «سماء».

[43]. ر.ک: بینات، سال دوم، شماره 8، ص 86 ـ 87.

[44]. ابراهیم/ 24.

[45]. تفسیر نمونه، ج 1، ص 165 ـ 167.

[46]. استاد مصباح یزدی، معارف قرآن، ص 234.

[47]. ق/ 9.

[48]. فرقان/ 61.

[49]. ر.ک: المیزان، ج 16، ص 247 و ج 19، ص 327، چاپ بیروت.

[50]. سجده/ 5.

[51]. استاد مصباح یزدی، معارف قرآن، ص 234 - 236.

[52]. ذاریات/ 22.

[53]. ر.ک: مفردات راغب، ماده‌ی«سما» و «ارض».

[54]. ر.ک: حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج 1، ص 56 (مرکز نشر کتاب).

[55]. مائده/ 33.

[56]. اعراف / 176.

[57]. استاد مصباح یزدی، معارف قرآن، ص 238 - 239.

[58]. ر.ک: المیزان، ج 19، ص 326 و تفسیر نمونه، ذیلآیه‌ی فوق (طلاق/ 12).

[59]. لقمان/ 27.

[60]. تفسیر نمونه، ج1، ص 165 ـ 167 و ذیل آیه‌ی 12 سوره‌ی طلاق.

[61]. استاد مصباح یزدی، معارف قرآن، ص 239 ـ 240.

[62]. ر.ک: تفسیر اطیب البیان، ذیل آیه‌ی 12 سوره‌ی طلاق.

[63]. ظاهر آیه همین معنا است و فخر رازی هم در تفسیر کبیر همین احتمال را در معنای «مثل» پذیرفته است. هر چند که سیارات هفت‌گانه را با اقالیم هفت‌گانه در مقابل هم قرار داده است. (ر.ک: تفسیر کبیر، ج 30، ذیل آیه‌ی 12 سوره‌ی طلاق).

[64]. ر.ک: المیزان، ج 19، ص 326 که بصورت احتمال ذکر می‌کند.

[65]. ر.ک: تفسیر نمونه، ج 1، ص 165 - 167 و ذیل آیه 12سوره‌ طلاق.

[66]. ر.ک: صافات/ 6 (إِنَّا زَینَّا السَّماءَ الدُّنْیا بِزِینَةٍ الْکَوَاکِبِ) و نیز ملک/ 3.

[67]. «لا اله الاّ اللّه ربّ السموات السبع والارضین السبع».وسائل الشیعه، ج 4، ص 907

[68]. نهج البلاغه (سه جلدی)، ج 1، ص 174 و نیز ر.ک: قرشی، قاموس قرآن، ج 1، ص 65.

[69]. نهج البلاغه، ج 2، ص 177.

[70]. نهج البلاغه، ص 179 و نیز خطبه 199 (والارضین المدحوة والجبال ذات الطول...).

[71]. برای اطلاع بیشتراز این‌مباحث ر.ک: پژوهشی در اعجاز علمی‌قرآن، ج1، دکترمحمدعلی رضایی اصفهانی؛قرآن‌وکیهان‌شناسی،سیدعیسی‌مسترحمی‌وشگفتی‌هاواعجازهای‌علمی‌قرآن،محسنملاکاظمی.

[72]. ر.ک: قاموس کتاب مقدس، ماده آسمان.

[73]. نوح/ 15.

[74]. وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِO (نمل/ 88).

[75]. وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَاO (یس/ 38).

[76]. ر.ک: نقد قرآن، ص 47ـ48. نقدِ نقدِ قرآن اصطلاحنامه علوم قرآنی question and answer local portal_lib local adult