00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000Per00آیا امام مهدى ازدواج کرده است و فرزندانى دارد؟ یا تا کنون ازدواج نکرده است؟ [۱] به قلم پژوهشگر ارجمند ، حجة الاسلام و المسلمين مهدى مهريزى . [۲] با بررسى هاى انجام شده، تنها به منابع ذيل دست يافتم كه مدّعاى متن مقاله را به اثبات مى رسانند. قديمى ترين منبعى كه به بحث تحليلى پرداخته، به چهل سال قبل بر مى گردد. الف - بحار الأنوار، باب ۳۰، باب «خلفاء المهدى و أولاده و ما يكون بعده عليه و على آبائه السلام»، ج ۵۳ ص ۱۴۵ - ۱۴۹. در اين باب، هشت روايت آورده است كه عمده آنها بر جانشينان مهدى دلالت داشته و بر اولاد و ذريّه او دلالتى ندارند. ب - تاريخ الغيبة الكبرى ، سيّد محمّد صدر، دار التعارف، ۱۴۱۲ ق / ۱۹۹۲ م: ج ۲ ص ۶۶ - ۶۱. مى توان گفت نخستين منبعى كه به صورت تحليلى به اين موضوع پرداخته، همين كتاب است. وى مسئله را در دو سطح قواعد عامّه و اخبار، بررسى مى كند و از جهت قواعد عامّ، معتقد است منعى بر داشتن اولاد نيست و لذا مى گويد: «حاصل قواعد عام، آن است كه امام مهدى عليه السلام ازدواج كرده؛ ولى فرزندى ندارد»؛ ولى از جهت اخبار، مسئله را قابل اثبات نمى داند. ج - الجزيرة الخضراء و قضيّة مثلّث برمودا، ناجى النجّار، بيروت، ۱۴۱۰ ق: ص ۳۸۸ - ۳۷۷. اين كتاب توسّط آقاى على اكبر مهدى پور به فارسى ترجمه شده و با عنوان جزيره خضرا و تحقيقى پيرامون مثلّث برمودا در قم به سال ۱۴۱۱، ق به چاپ رسيده و مباحثى به آن افزوده شده است. د - دراسة فى علامات الظهور و الجزيرة الخضراء، السيّد جعفر مرتضى العاملى، قم: منتدى جبل العامل الإسلامى، ۱۴۱۲ ق / ۱۹۹۲ م: ص ۲۵۶ - ۲۶۶. ه - مجلّه دو ماه نامه حوزه، ش ۷۰ - ۷۱، مهر - آبان - آذر و دى ۱۳۷۴: ص ۵۴ - ۵۸ در ضمن مقاله اى با عنوان «تولّد و زندگى امام مهدى» حدود پنج صفحه را به اين مسئله اختصاص داده است. و - در پايگاه اينترنتى «تنها منجى»، نويسنده اى با اسم مستعار: «منتظر ظهور»، سه مقاله در اين موضوع در تاريخ هاى ۹/۸/۱۳۹۰ و ۲۷/۷/۱۳۹۱ و ۲۱/۹/۱۳۹۱ نوشته كه مفصّل ترين مكتوب در اين زمينه به شمار مى رود و البتّه مقالات وى ظاهراً ادامه دارد. [۳] بحار الأنوار: ج ۵۳ ص ۱۴۵. [۴] نجم الثاقب: ص ۴۰۳ و ۴۰۴. [۵] العبقرى الحسان: ج ۲ ص ۱۳۴. ايشان نوشته است: «و بالجمله بعد از اعتقاد به زندگى و غيبت آن بزرگوار و استحباب تناكح و تناسل و منع از رهبانيت و عزوبت، لابد آن حضرت را عيال و اولاد مى باشد و كثرت آن به سبب طول - چنان كه عادت اقتضا مى كند - باعث اختيار بلدى خاصّ كه خالى از غير خواص است، گردد تا آن كه ذكر آن حضرت چنانچه مقتضاى غيبت است، مستور ماند و اولاد او هم به آسودگى خاطر زندگى كنند. پس گول اين شبهات را مخور و اين استبعاد و انكار وجود بلاد آن بزرگوار و اولاد او را افسانه شمر». [۶] تاريخ الغيبة الكبرى : ج ۲ ص ۶۴. [۷] الغيبة، طوسى: ص ۱۵۰ ح ۱۱۱. [۸] تفسير العيّاشى: ج ۱ ص ۶۶ ح ۱۱۶، بحار الأنوار: ج ۵۲ ص ۲۲۵ ح ۸۷. [۹] الإرشاد: ج ۲ ص ۳۸۰، الغيبة: طوسى: ص ۴۷۱ ح ۴۸۸، الكافى: ج ۳ ص ۴۹۵ ج ۲ (در اين منبع «قام» بدل «قدم» آمده است). [۱۰] در قصص الأنبياء ، «مرازم» آمده است . [۱۱] قصص الأنبياء : ص ۸۰ ح ۶۳ ، المزار الكبير : ص ۱۳۴ ، بحار الأنوار : ج ۵۲ ص ۳۱۷ ح ۱۳ . [۱۲] ر. ك : ص ۱۲۸ ح ۵۳۰ . [۱۳] النجم الثاقب : ص ۴۰۵ (به نقل از المصباح) . در المصباح كفعمى (ص ۶۹۲ / چاپ بيروت در جدولى كه اسامى ائمّه عليهم السلام همراه با شرح حال آنان ارائه شده ، آمده است : «همسر او عليه السلام ، از دختران ابو شيب است» و در چاپ اسماعيليان (ص ۵۳۳) به دليل ناخوانا بودن ، «ابو شيب / ابو ليث» آمده است . [۱۴] ر.ك: ج ۶ ص ۴۱۳ ح ۱۱۲۲. [۱۵] كمال الدين : ص ۵۱۲، جمال الاُسبوع: ص ۵۲۳ . نيز، ر.ك: همين دانش نامه: ج ۶ ص ۲۶۱ ح ۱۰۹۲ . [۱۶] بحار الأنوار: ج ۸۹ ص ۳۴. [۱۷] ر.ك: ج ۶ ص ۲۵۳ ح ۱۰۸۹ . [۱۸] نجم الثاقب: ص ۲۲۶ و ۴۳۴. [۱۹] جمال الاُسبوع: ص ۵۱۰ . [۲۰] ر.ك: ج ۶ ص ۸۷ ح ۱۰۴۳، جمال الاُسبوع: ص ۵۱۰؛ بحار الأنوار: ج ۵۲ ص ۲۲ با عبارت مشابه. [۲۱] بحار الأنوار: ج ۱۰۲ ص ۲۲۸ (به نقل از الكتاب العتيق الغروى) . [۲۲] مصباح الزائر : ج ۱ ص ۲۳۷ ، بحار الأنوار : ج ۱۰۲ ص ۱۱۴ . [۲۳] ر.ك: ج ۶ ص ۲۸۴ ح ۱۰۹۳ . [۲۴] بحار الأنوار: ج ۵۲ ص ۱۶۴. [۲۵] بحار الأنوار : ج ۵۳ ص ۲۱۹. گفتنى است كه در برخى نسب نامه هاى سادات مصر در قرون اخير، پسرانى براى امام «محمّد المهدى بن الحسن العسكرى بن العلىّ النقى الهادى - صلوات اللَّه عليه و على آبائه - » ياد شده و چند خاندان از شريفان اين سرزمين نيز - كه امروزه خانواده هاى شناخته شده اى را تشكيل مى دهند - از اين تبار، شمرده شده اند. به عنوان نمونه، مى توان به كتابى از شريف احمد وفقى محمّد ياسين، نسّابه «نقابة السادات» مصر، به نام الجامع لصلة الأرحام فى نسب السادة الكرام اشاره كرد كه ظاهراً نخستين بار در سال ۱۳۹۸ در قاهره، به همّت سيّد حسين محمّد الرفاعى المصرى، رئيس انجمن بين المللى سادات (رابطة عموم السادة الأشراف الكبرى ) توسط وزارت اوقاف مصر و بار ديگر در ۱۴۱۶ ق، در مدينه و به همّت نسّابه اين شهر، شريف اَنس يعقوب الحسنى، توسّط الخزانة الكُتبية الحسنية منتشر شده است. روشن است كه اين گونه نسبت ها و نَسَب ها، نيازمند بررسى و ارزيابى دقيق تر تاريخى و نسب شناختى است، چنان كه انس يعقوب، در كتابش: الأصول فى ذريّة البضعة البتول (ص ۹۸ - ۱۰۴)، نَسَب خاندان هاى ياد شده را تصحيح كرده و آن را به جعفر بن الإمام على الهادى عليه السلام متّصل نموده است. [۲۶] ر . ك : ج ۲ ص ۳۲۲ (بخش دوم / فصل سوم / توضيحى در باره كنيه «ابا صالح» ) . [۲۷] كتاب من لا يحضره الفقيه : ج ۲ ص ۲۹۸ ح ۲۵۰۶ . [۲۸] ر.ك: ج ۵ ص ۱۳۷ (بخش ششم / فصل سوم / امير اسحاق استرآبادى) . [۲۹] ر. ك: ص ۱۶۲ ح ۵۵۲ . [۳۰] كمال الدين: ص ۴۸۱ ح ۱۰. [۳۱] إثبات الوصيّة : ص ۲۲۱ . [۳۲] ذيل حديث به رجعت و خروج امام حسين عليه السلام از قبر و نماز خواندن بر امام مهدى اشاره دارد (ر.ك: دراسة في علامات الظهور: ص ۲۳۵). [۳۳] الغيبة، طوسى: ص ۱۳۵ - ۱۳۴. [۳۴] دراسة فى علامات الظهور و الجزيرة الخضراء: ص ۲۵۷. مهدویت ژ. امام دوازدهم(حضرت امام عصر عج) ازدواج امام مهدی(ع) خانواده امام زمان امام دوازدهم (امام عصر عج), امام مهدی؛ حجت بن حسن(ع), 255ق.# 255ق.# Descriptor question and answer local adolescent adult juvenile specialized منبع : دانشنامه امام مهدی عجّل الله فرجه بر پایه قرآن ، حدیث و تاریخ جلد سوم سال انتشار : 1393 از صفحه 45 تا صفحه 56