
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>فاصله شدن خدا بین شخص و قلبش چگونه است؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>آیه 024 سوره انفال</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                <dc:date>1398/03/29</dc:date>
                <dc:description>[1] . انفال، 24.&lt;br /&gt;[2] . راغب اصفهانى، المفردات فى غریب القرآن، ص 137، واؤه &#171;حول&#187;.&lt;br /&gt;[3] . ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج 1، ص 685، بیروت، دار صادر، چاپ سوم، 1414ق.&lt;br /&gt;[4] . ر. ک: ازهری، محمد بن احمد، تهذیب اللغة، ج 9، ص 143، بیروت، دار احیاء التراث العربی‏، چاپ اول، 1421ق.&lt;br /&gt;[5] . سبحانى، جعفر، منشور جاوید قرآن، ص 295.&lt;br /&gt;[6] . مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، ج 1، ص 89.&lt;br /&gt;[7] . جوادى آملى، عبدالله، زن در آیینه جمال و جلال، ص 281.&lt;br /&gt;[8] . سید رضی، نهج البلاغه، محقق، صبحی صالح، ص 495، قم، هجرت، چاپ اول، 1414ق.&lt;br /&gt;[9] . فیض کاشانى، محسن، المحجة البیضاء، ج 5، ص 3.&lt;br /&gt;[10] . ق، 16.&lt;br /&gt;[11] . یار نزدیک‌تر از من به من است      وین عجیب‌تر که من از وى دورم&lt;br /&gt; چه توان با که توان گفت که یار      در کنار من و من مهجورم&lt;br /&gt;[12] . انفال، 24.&lt;br /&gt;[13] . بقره، 7.&lt;br /&gt;[14] . آل عمران، 169.&lt;br /&gt;[15] . اعراف، 179.&lt;br /&gt;[16] . حشر، 19.&lt;br /&gt;[17] . طبرسى، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج 4، ص 820.&lt;br /&gt;[18] . کلینى، محمد بن یعقوب، کافى، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 6، ص 286، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق.&lt;br /&gt;[19] . اقسام صفات خداوند: 1- صفات ذات: که در انتزاع آنها تنها ملاحظه ذات کافى است؛ مانند صفات &#171;دانایى، توانایى، حیات و...&#187; 2- صفات افعال: اینها صفاتى هستند که در انتزاع آنها تنها ملاحظه ذات الهى کافى نیست، بلکه باید ذات را در مقام فعل و ایجاد در نظر گرفت و آنها را انتزاع نمود؛ مانند صفات &#171;آفرینندگى، آمرزندگى، روزى دادن و...&#187;.&lt;br /&gt;[20] . جوادى آملى، عبدالله، حکمت عبادات، ص 213- 214، قم، مرکز نشر اسراء، چاپ چهارم، 1380ش؛ اقتباس از پاسخ شمارۀ 89 (سایت: 2951).&lt;br /&gt;[21] . طباطبائی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه، موسوی همدانی، سید محمد باقر، ج 9، ص 58 – 62، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، 1374ش.&lt;br /&gt;[22] . همان، ص 58.&lt;br /&gt;[23] . مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ‏7، ص 129، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ اول، 1374ش. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
