قواعد کلی فلسفه در فلسفه اسلامی جلد 1 کتب فلسفی غلامحسین ابراهیمی دینانی فلسفه اسلامی امکان فقری انقلاب ماهیت غلامحسین ابراهیمی دینانی قاعده امکان اشرف(حکمت اشراق) اصل امتناع اجتماع نقیضین وجود ذهنی شرح منظومه: سبزواری اسفار اربعه: ملاصدرا شفاء: ابن سینا اشارات و تنبیهات: ابن سینا الشواهد الربوبیّة: ملاصدرا شرح اشارات: خواجه نصیر الدین طوسی الاربعین فی اصول الدین: فخر رازی مواقف: قاضى عضد‌الدین ایجى شرح مواقف: شریف جرجانی قواعد فلسفی [منبع: قواعد کلی فلسفه اسلامی] انتقال الاعراض محال انقلاب الحقیقة ممتنع: انقلاب حقیقت محال است اَلبَسیطُ لایُمکنُ اَن یکونَ فاعلاً و قابلاً: موجود بسیط هرگز نمی‌تواند هم فاعل و هم قابل باشد قاعده فرعیه: ثبوت شیء لشیء فرع لثبوت المثبت له کل حرکة لابد لها من محرک الشیء ما لم یجب لم یوجَد: شیء ممکن تا به مرحلة وجوب وجود از ناحیة علت تامه اش نرسد موجود نمی شود کل ما کان علته اکمل فهو اکمل کل مجرد عاقل کل عاقل فهو معقول العاقل و المعقول متحدان کُلُّ فعلٍٍ اختیاری لابُدَّ لهُ مِن مُرجّحٍ غائی: هر گونه فعلی که بر اساس اختیار از فاعل صادر گردد، ناچار دارای مرجحی است که آن را غایت و غرض می نامند الماهیة من حیث هی لیست الا هی کل مجرد عن المادة نوعه منحصر فی فرده کل متحرک فله محرک غیره: هر متحرک به محرک نیازمند است کل معلوم فهو موجود کل ممکن محفوف بالوجوبین کل نوع یتکرر فهو اعتباری الواجب لذاته واجب من جمیع جهاته کل هیولی هی الطف وجودا فهی اسرع قبولا للصورة کل ما یمتنع تاخره عن وجود موصوفه فهو اعتباری الشیء ما لم یتشخص لم یوجد ممکن اخس (وابسته اخص قاعده امکان اشرف)(حکمت اشراق) Persian پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی 1380 text ابراهیمی دینانی, غلامحسین (استاد تمام بازنشسته گروه فلسفه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، از شاگردن علامه طباطبایی، مشهور به طرح پرسش های جدید از فلسفه اسلامی), -1313 ش.# سهروردی (شیخ اشراق), شهاب الدین یحیی بن حبش (با عمر بن محمد سهروردی عارف اشتباه نشود، مؤسس مکتب‌ اشراق، احیاگر حکمت خسروانی، خواهرزاده عمر بن محمد سهروردی عارف), -549ق/1155م. سهرورد، زنجان، ایران##587ق/1191م. حلب، سوریه ملاصدرا, صدرالدین محمد بن ابراهیم شیرازی (فیلسوف مشهور موسس حکمت متعالیه، شیعه و ایرانی), 979ق./950ش./ 1572م.#1050 ق./1641م. خواجه نصیر الدین طوسی, محمد بن محمد (فیلسوف و متکلم ایرانی سده هفتم، موسس کلام فلسفی، شیعه امامی), 579ق./1201م.توس،ایران-# # 672ق./1274م.کاظمین،عراق ارسطو, معلم اول (Aristotélēs،فیلسوف مشائی یونانی), 384 ق.م#322 ق.م فخر رازی , محمد بن عمر (فقیه، متکلم، فیلسوف، مفسر و حکیم مسلمان ایرانی، مکتب اشعری، متکلم اشاعره متاخر، شافعی، پیش برنده الهیات فلسفی، مخالف؟ فلسفه), 543ق./1149م. ری، تهران، ایران ## 606ق./1210م. هرات، افغانستان قاضی عضدالدین ایجی , عبدالرحمن بن احمد (مکتب اشعری), 700ق./1301م. إیج (شهرى در فارس)##756 ق./1356م.(کرمان) سبزواری, حاج ملاهادی بن مهدی (فیلسوف صدرایی، حکمت متعالیه), 1212ق./1798م,#1289ق./1872م. کندی , یعقوب بن اسحاق (Al-Kindi؛ ابویوسف؛ فیلسوف عرب عراقی و نخستین حکیم اسلامی؛ ملقب به ابوالحکما), ‎۱۸۵ق.801م.#‎۲۵۲ق./873م. فارابی , ابونصر محمد بن محمد (Alfarabi، معلم ثانی، فیلسوف مشائی، تشیع فلسفی), -257ق/ 870م#339ق/950م ابن سینا, حسین بن عبدالله (Ibn Sina؛ Avicenna؛ شیخ الرئیس، فیلسوف مشهور مشائی، شیعه و ایرانی), ۳۷۰ق/359ش./981م. (افشنه بخارا)# # ۴۲۸ق/416ش./1038م. (همدان) صدرالدین قونوی , محمد بن اسحاق (شیخ کبیر، اهل قونویه ترکیه، شاگرد و مرید و پسر زن محی الدین عربی، معاصر مولوی و خواجه نصیر، شارح افکار و اندیشه های محی الدین، صاحب کتب «مفتاح الغیب» و «نصوص» و «فکوک»، از عرفای قرن هفتم هجری), 607ق. #673؟ ق. book Thesis