تبيين و بررسي انديشه‌هاي فلسفي علامه صلاح‌الدين سلجوقي Persian ‫مرکز اطلاعات و مدارک اسلامي، جامعة المصطفی العالمیة ‫1394 ‫پژوهش حاضر در شش فصل، در پي بررسي تبيين انديشههاي فلسفي عارف، متفکر ديني و ادب پژوه افغانستان، صلاحالدين سلجوقي است. نويسنده پس از کليات و مفاهيم، به احوال و آثار و سپس به روش فکري صلاحالدين سلجوقي پرداخته است. احاطه سلجوقي بر مباحث ديني و روايي از يک سو و تسلط بر مسائل منطقي، فلسفي، علمي و عرفاني از سوي ديگر، باعث شد که وي از برهان، دين و عرفان، بهرهاي کامل و بجا ببرد و آنها را به صورت دقيق، درآميزد و به عنوان روش فکري براي نظام فلسفي خود برگزيند. در روش فکري و فلسفي وي، دليل و تحليل علمي و فلسفي معيار است. مبناي فکري سلجوقي عبارت است از: منطق علمي، برتري شهود عرفاني، و صدرنشيني اخلاق بر علوم. وي براساس مباني فکري خود، به تبيين و نقد مسائل، انديشهها و مطالب پرداخته و انديشه و شيوه فکري خود را بيان کرده است. انديشههاي فلسفي صلاحالدين سلجوقي عبارت است از: معرفتشناسي، اثبات وجود خداوند، انسانشناسي، زيباييشناسي، علم اخلاق و فلسفه اخلاق، تعامل خير و شر در نظام هستي، و اختيار انسان. او فلسفه را از دانشهاي الهي و مهم بشري دانسته و معتقد است که فلسفه به پرسشهاي بنيادين انسان پاسخ عقلاني ميدهد. وي فلسفه را مولود دين و در خدمت دين ميداند. اخلاق و تصوف نزد سلجوقي از اهميت خاصي برخوردار است. منابع فکري سلجوقي عبارت است از: قرآن، روايات، مکاتب فلسفي اسلام و جهان غرب، و تبادل افکار با متفکران و نويسندگان. قرآن از منابع اصلي معرفت و انديشه سلجوقي به شمار ميرود. وي از روايات نيز الهام و بهره برده است. مکاتب فلسفي اسلام و جهان غرب، از جمله منابع فکري سلجوقي است. وي با اقبال لاهوري در ارتباط بوده و افکار بيدل دهلوي و عرفا بر انديشه و رفتار سلجوقي اثر گذاشته است. نتيجه اينکه سلجوقي يک اسلامشناس و متفکر ديني واقعي است و ايمان به خدا و بازگشت به تفکر ديني، مسئله اصلي و اساسي در انديش? اوست. text رضائی، محمدابراهیم سلجوقی, صلاح‌الدین (علامه صلاح الدین سلجوقی، فرزند مفتی سراج‌‌الدین، فیلسوف، نویسنده، مترجم، شاعر و دیپلومات افغانستانی، مترجم «سرگذشت یتیم جاوید: محمد در شیرخوارگی و خردسالی» یا «سرگذشت محمد(ص)» یا «سرگذشت یتیم جاوید: داستان روزگار کودکی و شیرخوارگی‌حضرت محمد (ص)» و «اخلاق نیکوماخوس» و «تهذیب الاخلاق»), 1274ش. هرات#1349ش. Thesis