
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>تفسير صحيح آيات موهوم عدم عصمت پيامبر اسلام(ص)</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>عصمت انبیاء (ع )</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>الف. حضرت رسول اکرم(ص)</dc:subject>
                
                    

                

                <dc:publisher>‫مرکز اطلاعات و مدارک اسلامي، معاونت پژوهشي، دفتر تبليغات اسلامي</dc:publisher>
                <dc:date>‫1391</dc:date>
                <dc:description>‫حسين مدرسي </dc:description>
                
                
                <dc:description>‫چکيده : نوشتار حاضر به بررسي برخي آيات قرآن کريم که از آن ها توهّم عصمت نداشتن پيامبر اسلام از گناه و اشتباه صورت گرفته و نبوّت و رسالت آن حضرت را در هاله‌اي از ابهام فرو بُرده، مي پردازد و تأويل، شأن نزول و توجيه آيات مربوط را با روشي مُستدل ارائه مي کند. اين پژوهش در چهار فصل سامان يافته است. نويسنده در فصل نخست تعريفي از واژگان و اصطلاحات دخيل در موضوع تحقيق، مانندِ پيامبر، قرآن، عصمت، تفسير، تأويل و موهم، عصمت پيامبر اسلام در اعتقاد، اخلاق، ابلاغ و دريافت وحي را با استناد به ادّله عقلي و نَقلي ثابت مي کند. وي در اين زمينه ديدگاه صاحبان مذاهب کلامي شيعه و اهل سنّت را منعکس کرده و گواهي قرآن بر عصمت پيامبر اکرم از گناه را در تمام رفتار و گفتار ايشان تبيين مي کند. او در فصل دوم عصمت ايشان از جهل و بي‌خبري از ايمان، گمراهي و ضلالت، شرک در عبوديت، شرک در ولايت و ربوبيت، شرک و پليدي و غفلت را تحليل کرده و آيات موهم اين زمينه را به تأويل مي بَرد. وي در فصل سوم ضمن تفسير صحيح آيات موهم عدم عصمت، عصمت ايشان در فهم و درک وحي، عدم ترديد در آيات نازل شده، عصمت آن حضرت از اِلقاي شيطان در دريافت و ابلاغ وحي و عصمت از عدم دقّت در مفاهيم قرآن را اثبات کرده و به نقد افسانه غرانيق مي‌پردازد. نويسنده در شرح آيات موهم عصمت پيامبر اسلام، ابتدا به مفادّ اجمالي و سپس به تبيين واژه‌هاي آيه ها پرداخته، آن گاه تفسيرهاي غلط و نيز صحيح آن ها را مطرح مي‌کند. از نظر وي اغلب اين آيات، کنايه از آن است که: خدواند پيامبر اسلام را مخاطَب برخي نقص‌ها قرار مي‌داد تا ديگران متوجّه موضوع شوند و به اصطلاح از باب مَثَل عربي &quot;اياک اعني و اسمعي يا جار&quot; است. او در فصل چهارم به تفسير صحيح آيات موهم عدم عصمت رسول اکرم( در مسايل اخلاقي پرداخته و ساحت آن پيامبر بزرگ را از بي‌اخلاقي مبّرا مي سازد.</dc:description>
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>پیامبر اسلام, محمد بن عبدالله (ص), 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه.</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>Thesis</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>