
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>وحدت، عرصه‌ها، موانع و راهکارها، از منظر قرآن و حديث (با نگاهي به افغانستان)</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject> اصطلاحنامه علوم قرآنی</dc:subject>
                
                    

                

                <dc:publisher>‫مرکز اطلاعات و مدارک اسلامي، معاونت پژوهشي، دفتر تبليغات اسلامي</dc:publisher>
                <dc:date>‫1391</dc:date>
                <dc:description>‫محمدرسول حسيني </dc:description>
                
                
                <dc:description>‫اين تحقيق به بررسي و تبيين موضوع وحدت اسلامي و ابعاد مهم آن مانند عرصه‌ها، موانع و راهکارهاي آن، با تأکيد بر جامعه افغانستان پرداخته است. وحدت اسلامي به‌معناي همکاري ميان پيروان مذاهب مختلف اسلامي در عرصه‌هاي گوناگون، بر اساس مباني مشترک ديني است. بر اساس شرايط و شواهد موجود، در حال حاضر وحدت ميان مذاهب اسلامي نه تنها امکان‌پذير است، بلکه مسلمانان ناگزيز از آن نيز هستند. به همين دليل، علما و بزرگاني مانند سيد جمال‌الدين اسدآبادي، سيد عبدالحسين شرف‌الدين، شيخ محمود شلتوت، شيخ عبدالمجيد سليم، آيت‌الله بروجردي و امام خميني(، با درک شرايط زمان خود، از مناديان وحدت اسلامي در ميان جوامع مسلمان بوده‌اند. در اين زمينه، دين اسلام، قرآن کريم، پيامبر اکرم (ص)  و سنت آن حضرت، و محبت اهل بيت(، مهم‌ترين مباني و اصول مشترکي است که مي‌تواند مبنا و محور وحدت مسلمانان قرار گيرد. عرصه‌هاي وحدت و همکاري ميان مسلمانان، هم مي‌تواند عرصه سياسي، مانند تشکيل حکومت واحد و همچنين دفاع هماهنگ در برابر دشمنان اسلام، و نيز عرصه علمي و فرهنگي، که زمينه‌هاي بسياري براي وحدت دارد، باشد. مصاديق فراواني هم در تاريخ نشان مي‌دهد که اهل بيت(، علماي شيعه و اهل سنت در اين عرصه‌ها با طرف مقابل همکاري متقابل داشته‌اند. اما تفرقه‌افکني دشمنان در ميان امت اسلامي، که با شيوه‌هاي گوناگون انجام مي‌شود، تعصبات بي‌جاي مذهبي، و افراط‌گرايي برخي از پيروان مذاهب که در قالب تکفير و نسبت‌هاي ناروا صورت مي‌گيرد، موانع مهم وحدت اسلامي به‌شمار مي‌رود. البته گفتگوي سازنده ميان علما و بزرگان مذاهب اسلامي و مشارکت در امور مذهبي و اجتماعي يکديگر مي‌تواند اين موانع را رفع نمايد. و اما در جامعه افغانستان اگرچه پيشينه روابط شيعيان و اهل سنت، تاريک و ناخوشايند بوده است، ولي در شرايط کنوني و با توجه به فعاليت‌هاي انجام گرفته در به رسميت شناخته شدن حقوق شيعيان، چشم‌انداز روشني قابل پيش‌بيني است.</dc:description>
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>Thesis</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>