
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>ادعای دکتر سها در مورد عدم جواز تسرّی آیات اطاعت پیامبر(ص) به امامان (ع)</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>نقدِ نقدِ قرآن</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description> :&lt;br&gt;,[1]. به عبارت ديگر، اطاعت خدا بالذات و اطاعت پيامبر(ص) بالغير است&lt;br&gt;,[2]. ر. ك: تفسير نمونه، ج 3، ص 435&lt;br&gt;,[3]. همان&lt;br&gt;,[4]. تفسير بحر المحيط و رسالة الاعتقاد (ر. ك: احقاق الحق، ج 3، ص 425)&lt;br&gt;,[5]. صاحب تفسير بَحرُ المحيط و يَنابيعُ المَودة از اهل سنت تصريح كرده اند&lt;br&gt;,[6]. ر. ك: تفسير نمونه، ج 3، ص 443 و ينابيع المودة، ص 116 و 114&lt;br&gt;,[7]. ر. ك: كمال الدين، ج 1، ص 253؛ مناقب ج 1، ص 282؛ بحار الانوار، ج 23، ص 289؛ تفسير برهان، ج 2، ص 103، ذيل آيه و تفسير صافى، ج 1، ص 462&lt;br&gt;,[8]. در روز 1/ 6/ 1378 كه مصادف بود با آغاز جشن هاى تولد حضرت زهرا عليها السلام و يكصدمين سالگرد تولد امام خمينى قدس سره تفسير اين آيه را نوشتيم&lt;br&gt;,[9]. تفسير الميزان، ج 4، ص 416&lt;br&gt;,[10]. واژه ى &#171;شى ء&#187; در آيه ى فوق مطلق است و شامل همه ى اختلافات مى شود، يعنى هرگونه اختلافى را نزد خدا و پيامبر(ص) ببريد و طبق كتاب و سنت حل و فصل كنيد، ولى با قرينه ى فوق، شامل اختلافات كلّى مى شود&lt;br&gt;,[11]. تفسير نمونه، ج 3، ص 441&lt;br&gt;,[12]. در اين مورد روايتى نيز حكايت شده است (ر. ك: تفسير عياشى، ذيل آيه). علامه طباطبائى رضى الله عنه نيز همين ديدگاه را مى پذيرند (تفسير الميزان، ج 5، ص 209). اين احتمال هم وجود دارد كه محتواى آيه (مسأله ى ولايت) در عرفه نازل شد و آيه ى فوق (اكمال) در غدير نازل و ابلاغ گرديد. روايات شأن نزول آيه ى 67 سوره ى مائده شاهد اين مطلب است&lt;br&gt;,[13]. تفسير عياشى، ج 1، ص 293؛ غيبة نعمانى، ص 216؛ كمال الدين، ج 1، ص 277 و ج 2، ص 675 و كافى، ج 1، ص 198، ص 290&lt;br&gt;,[14]. شواهد التنزيل، ج 1، ص 202، 203، 207، 208، و 256&lt;br&gt;,[15]. عمر گفت: بخّ بخّ ياابن ابى طالب اصبحت مولاى و مولا كل مسلم (تفسير فرات، ص 515؛ امالى صدوق، ص 2؛ اعلام الورى، ص 165؛ بحارالانوار، ج 29، ص 35؛ الهداية الكبرى، ص 5؛ و از منابع اهل سنت تاريخ مدينه ى دمشقى، ج 42، ص 234؛ من حياة الخليفة عمر بن الخطاب، ص 194 و الغدير، ج 1، ص 222، 230- 233، 272، 275 و 392)&lt;br&gt;,[16]. الغدير، همان&lt;br&gt;,[17]. تفسير صافى، ج 2، ص 9- 10&lt;br&gt;,[18]. تفسير نمونه، ج 4، ص 266&lt;br&gt;,[19]. ر. ك: تفسير الميزان، ج 5، ص 209- 210&lt;br&gt;,[20]. تفسير نمونه، ج 4، ص 270&lt;br&gt;,[21]. ر. ك: تفسير نور، ج 3، ص 19- 21&lt;br&gt;,[22]. &#171;من كنت مولاه فهذا على مولاه&#187;&lt;br&gt;,[23]. ر. ك: امالى صدوق، ص 575؛ الحمل مفيد، ص 220؛ خصائص الائمه علیهم السلام، ص 42؛ بحارالانوار، ج 21، ص 388 و تفسير نمونه، ج 5، ص 13. يك بيت آن شعر اين است:&lt;br&gt;,&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160; فقال له قم يا على فاننّى&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160; رضيتك من بعدى اماماً وهادياً&lt;br&gt;,[24]. مناقب، ص 217؛ مستدرك حاكم، ج 3، ص 371؛ فرائد السبطين، باب 58 و تفسير نمونه، ج 5، ص 20&lt;br&gt;,[25]. &#171;كُفر&#187; در اصل به معناى پوشاندن است؛ از اين رو به معناى مخالفت، انكار و ترك نيزمى آيد و به منكران و مخالفان دين نيز &#171;كافر&#187; گفته مى شود، چون حق را مى پوشانند و انكار مى كنند&lt;br&gt;,[26] . كفر به معناى انكار در آيه ى 102 سوره ى بقره و آيه ى 97 سوره ى آل عمران نيز آمده است&lt;br&gt;,[27]. احقاق الحق، ج 2، ص 399- 410&lt;br&gt;,[28]. المراجعات، ص 155&lt;br&gt;,[29]. الغدير، ج 1، ص 196&lt;br&gt;,[30]. منهاج البراعة، ج 2، ص 363&lt;br&gt;,[31]. روح المعانى، كفاية الطالب، الغدير و كتاب هاى ديگر اين اشعار را حكايت كرده اند. (تفسير نمونه، ج 4، ص 426)&lt;br&gt;,[32]. همان، ص 423- 424&lt;br&gt;,[33]. واژه ى &#171;انّما&#187; در لغت عرب براى حصر مى آيد؛ يعنى &#171;اين است و جز اين نيست&#187;&lt;br&gt;,[34]. از آن جا كه واژه ى &#171;ولى&#187; مفرد آمده، روشن مى شود كه سنخ ولايت آنها يكى است&lt;br&gt;,[35]. تفسير صافى، ج 2، ص 44 و وسائل الشيعه ج 9، ص 477&lt;br&gt;,[36]. تفسير صافى، ج 2، ص 46&lt;br&gt;,[37]. سوره ى نمل، آيه ى 3؛ سوره ى روم، آيه ى 39؛ سوره ى لقمان، آيه ى 4؛ سوره ى فصلت، آيه ى 7 و سوره ى مؤمنون، آيه ى 4&lt;br&gt;,[38]. در برخى روايات ضعيف السند (تفسير برهان، ج 1، ص 485) قيمت انگشترى رازياد گفته اند، ولى دليل محكمى بر آن نداريم و در روايات صحيح اثرى از اين افسانه ها نيست و شايد اين افسانه ها جعلى باشد تا اصل عمل را زير سؤال ببرند.&lt;br&gt;,[39] . مثل &#171;نساءنا&#187; در آيه ى مباهله و &#171;الناس&#187; در آيه ى 172 آل عمران&lt;br&gt;,[40]. برای نمونه، ر.ک: منتخب الاثر، لطف الله صافی گلپایگانی.</dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>