
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>هفت آسمان و هفت زمین در&#171; نقد قرآن&#187;</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject> اصطلاحنامه علوم قرآنی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نقدِ نقدِ قرآن</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>:&lt;br&gt;,[1]. بلوغ الارب فی معرفه احوال العرب للالوسی، ج 3، ص 224.&lt;br&gt;,[2]. نقد قرآن، ص 73ـ74.&lt;br&gt;,[3]. همان، ص 77.&lt;br&gt;,[4]. Sushil Mitt (ص)l, G. R. Thursby, The Hindo world, 2004, Routledge New York.&lt;br&gt;,[5]. &#160;Hesiod Theogony, 116; 123-132.&lt;br&gt;,[6]. نقد قرآن ص 93ـ95.&lt;br&gt;,[7]. طلاق/ 12.&lt;br&gt;,[8]. ر.ک: جیمزهاکس، قاموس کتاب مقدس، ماده‌ی &#171;آسمان&#187;.&lt;br&gt;,[9]. بطلمیوس ( tolem (ص)os) منجم و جغرافیدان معروف یونانی صاحب کتاب‌های مجسطی و آثار البلاد (زنده در قرن دوم میلادی) او معتقد بود که زمین ساکن و مرکز جهان است و هفت فلک به دور آن می‌چرخند که عبارتند از (قمر، عطارد، زهره، خورشید، مریخ، مشتری، زحل، فلک هشتم که ستاره‌های ثابت هستند و فلک نهم یا فلک الافلاک یا فلک اطلس که همه افلاک&#160; در آن قرار دارند).&lt;br&gt;,[10]. حاقه/ 17.&lt;br&gt;,[11]. رسائل ابن سینا، ص 128 - 129 به نقل از التفسیر و المفسرون، ج 2، ص 426.&lt;br&gt;,[12]. هفت آسمان، محمد باقر بهبودی، ص 8، کتابخانه مسجد جعفری (قیطریه) تهران، بی تا.&lt;br&gt;,[13]. بحار الانوار، ج 57، ص 5.&lt;br&gt;,[14]. شرح منظومه، قسمت فلسفه، ص 269 (انتشارات دار العلم).&lt;br&gt;,[15]. ر.ک: قاموس قرآن، ج 6، واژه‌ی&#171;کرسی&#187; و نیز نمونه، ج 2، ذیل آیه‌ی 155 بقره.&lt;br&gt;,[16]. ر.ک: قاموس قرآن، ج 4، واژه‌ی&#171;عرش&#187;.&lt;br&gt;,[17]. ر.ک: المیزان، ج 10، ص 155.&lt;br&gt;,[18]. اعجاز قرآن از نظر علوم امروزی، یدالله نیازمند شیرازی، ص 145 و 167.&lt;br&gt;,[19]. تفسیر الکبیر، ج 1، ص 156.&lt;br&gt;,[20]. محاسن التأویل، طبع عیسی الحلبی، 1970، 16/ 5877 به نقل از التفسیرالعلمی فی المیزان، احمد عمر ابو حجر، ص 380.&lt;br&gt;,[21]. فرقان / 61، ابراهیم / 24 و ق / 9.&lt;br&gt;,[22]. نپتون در سال 1846 و پلوتن در سال 1930 کشف شد.&lt;br&gt;,[23]. در ادامه معانی لغوی و اصطلاحی &#171;سماء&#187; را بررسی خواهیم کرد.&lt;br&gt;,[24]. عبد القادر مغربی، تفسیر جزء تبارک، ط قاهره، 1947 م، ص 4 به نقل از التفسیر العلمی فی المیزان،‌ ص 383.&lt;br&gt;,[25]. ابراهیم/ 34 و نحل/ 18.&lt;br&gt;,[26]. المنتخب فی التفسیر، تعلیق الخبراء، ج1، ص16، به نقل از التفسیر العلمی فی المیزان، ص384.&lt;br&gt;,[27]. همان.&lt;br&gt;,[28]. ایمان مرادی، رازهای آسمان‌های هفتگانه، ص 84 به بعد، معاونت فرهنگی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، 1373 ش.&lt;br&gt;,[29]. محمد باقر بهبودی، هفت آسمان، ص 10 و نیز دکتر محمد صادقی، زمین و آسمان و ستارگان از نظر قرآن، ص 229.&lt;br&gt;,[30]. همان، ص 11.&lt;br&gt;,[31]. ر.ک: تفسیر نمونه، ج 1، ص 165 - 167 و نیز ذیل آیه 12 طلاق.&lt;br&gt;,[32]. محمد باقر بهبودی، هفت آسمان، ص 13 (با تلخیص).&lt;br&gt;,[33]. ر.ک: المیزان، ج 16، ص 247 و ج 19، ص 327 (چاپ بیروت) و ذیل آیات هفت آسمان.&lt;br&gt;,[34]. ق/ 9.&lt;br&gt;,[35]. عباسعلی محمودی، ساکنان آسمان از نظر قرآن، ص 46.&lt;br&gt;,[36]. مع القرآن فی الکون، ص 189 ـ 193.&lt;br&gt;,[37]. ر.ک: تفسیر الجواهر، ج 1، ص 46 (نقل به مضمون).&lt;br&gt;,[38]. ر.ک: دکتر محمد صادقی، زمین و آسمان و ستارگان از نظر قرآن، ص 226.&lt;br&gt;,[39]. همان، ص 227 و 232 و 242 و 2.&lt;br&gt;,[40]. دکتر پاک نژاد، اولین دانشگاه و آخرین پیامبر، ج 1، ص 111.&lt;br&gt;,[41]. حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج 5، ص 254.&lt;br&gt;,[42]. مفردات راغب، ماده &#171;سماء&#187;.&lt;br&gt;,[43]. ر.ک: بینات، سال دوم، شماره 8، ص 86 ـ 87.&lt;br&gt;,[44]. ابراهیم/ 24.&lt;br&gt;,[45]. تفسیر نمونه، ج 1، ص 165 ـ 167.&lt;br&gt;,[46]. استاد مصباح یزدی، معارف قرآن، ص 234.&lt;br&gt;,[47]. ق/ 9.&lt;br&gt;,[48]. فرقان/ 61.&lt;br&gt;,[49]. ر.ک: المیزان، ج 16، ص 247 و ج 19، ص 327، چاپ بیروت.&lt;br&gt;,[50]. سجده/ 5.&lt;br&gt;,[51]. استاد مصباح یزدی، معارف قرآن، ص 234 - 236.&lt;br&gt;,[52]. ذاریات/ 22.&lt;br&gt;,[53]. ر.ک: مفردات راغب، ماده‌ی&#171;سما&#187; و &#171;ارض&#187;.&lt;br&gt;,[54]. ر.ک: حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج 1، ص 56 (مرکز نشر کتاب).&lt;br&gt;,[55]. مائده/ 33.&lt;br&gt;,[56]. اعراف / 176.&lt;br&gt;,[57]. استاد مصباح یزدی، معارف قرآن، ص 238 - 239.&lt;br&gt;,[58]. ر.ک: المیزان، ج 19، ص 326 و تفسیر نمونه، ذیلآیه‌ی فوق (طلاق/ 12).&lt;br&gt;,[59]. لقمان/ 27.&lt;br&gt;,[60]. تفسیر نمونه، ج1، ص 165 ـ 167 و ذیل آیه‌ی 12 سوره‌ی طلاق.&lt;br&gt;,[61]. استاد مصباح یزدی، معارف قرآن، ص 239 ـ 240.&lt;br&gt;,[62]. ر.ک: تفسیر اطیب البیان، ذیل آیه‌ی 12 سوره‌ی طلاق.&lt;br&gt;,[63]. ظاهر آیه همین معنا است و فخر رازی هم در تفسیر کبیر همین احتمال را در معنای &#171;مثل&#187; پذیرفته است. هر چند که سیارات هفت‌گانه را با اقالیم هفت‌گانه در مقابل هم قرار داده است. (ر.ک: تفسیر کبیر، ج 30، ذیل آیه‌ی 12 سوره‌ی طلاق).&lt;br&gt;,[64]. ر.ک: المیزان، ج 19، ص 326 که بصورت احتمال ذکر می‌کند.&lt;br&gt;,[65]. ر.ک: تفسیر نمونه، ج 1، ص 165 - 167 و ذیل آیه 12سوره‌ طلاق.&lt;br&gt;,[66]. ر.ک: صافات/ 6 (إِنَّا زَینَّا السَّماءَ الدُّنْیا بِزِینَةٍ الْکَوَاکِبِ) و نیز ملک/ 3.&lt;br&gt;,[67]. &#171;لا اله الاّ اللّه ربّ السموات السبع والارضین السبع&#187;.وسائل الشیعه، ج 4، ص 907&lt;br&gt;,[68]. نهج البلاغه (سه جلدی)، ج 1، ص 174 و نیز ر.ک: قرشی، قاموس قرآن، ج 1، ص 65.&lt;br&gt;,[69]. نهج البلاغه، ج 2، ص 177.&lt;br&gt;,[70]. نهج البلاغه، ص 179 و نیز خطبه 199 (والارضین المدحوة والجبال ذات الطول...).&lt;br&gt;,[71]. برای اطلاع بیشتراز این‌مباحث ر.ک: پژوهشی در اعجاز علمی‌قرآن، ج1، دکترمحمدعلی رضایی اصفهانی؛قرآن‌وکیهان‌شناسی،سیدعیسی‌مسترحمی‌وشگفتی‌هاواعجازهای‌علمی‌قرآن،محسنملاکاظمی.&lt;br&gt;,[72]. ر.ک: قاموس کتاب مقدس، ماده آسمان.&lt;br&gt;,[73]. نوح/ 15.&lt;br&gt;,[74].  وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِO (نمل/ 88).&lt;br&gt;,[75].  وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَاO (یس/ 38).&lt;br&gt;,[76]. ر.ک: نقد قرآن، ص 47ـ48.</dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>