
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>امام مهدی(عج) در قرآن</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>پیامبر و اهل بیت (صلوات الله علیهم) در قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject> اصطلاحنامه علوم قرآنی</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>:&lt;br&gt;&lt;br /&gt;1. سورة نحل (16)، آیة 89.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;2. جوهری، صحاح اللغة، ماده سفر.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;3. راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ماده فسر.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;4. نک:&lt;br&gt;&lt;br /&gt;الف. زرکشی، بدرالدین، البرهان فی علوم القرآن، ج3، ص148، بیروت، دارالکتب العلمیة، چاپ اول، 1408 ه‍ . ق.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;ب. ابوحیان اندلسی، محمد بن یوسف، البحر المحیط، ج1، ص14، بیروت، دارالفکر، 1403 ه‍ . ق.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;ج. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان لعلوم القرآن، ج1، ص80، بیروت، دارالمعرفة، چاپ اول، 1417 ه‍ . ق.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;د. علوم القرآن عند المفسرین، ج3، ص 180.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;ه‍ . ذهبی، محمد حسین، التفسیر و المفسرون، ج1، ص11.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;و. طباطبایی، محمد حسین، المیزان، ج1، ص4، بیروت، مؤسسة الاعلمی للمطبوعات، چاپ اول، 1417 ه‍ . ق.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;ز. زرقانی، محمد عبدالعظیم، مناهل العرفان، ج2، ص4، بیروت دارالکتب العلمیة، چاپ اول، 1406 ه‍ . ق.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;5. الصغیر، محمد حسین علی، المبادی العامة لفتسیر القرآن الکریم بین النظریة و التطبیق، ص20 ـ 19، بیروت، دارالمورخ العربی، چاپ اول، 1420 ه‍ . ق.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;6. حکیم، سید محمد باقر، علوم قرآن، ص215، قم، مجمع الفکر الاسلامی، چاپ چهارم، 1417 ه‍ . ق.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;7. ازهری، محمد بن احمد، تهذیب اللغة، ماده أول.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;8. ابن فارس، احمد، معجم مقاییس اللغة، ماده اول، بیروت، دارالجیل، چاپ اول، 1411 ه‍ . ق.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;9. ابن اثیر، النهایة فی غریب الحدیث و الاثر، ماده اول، بیروت، دارالفکر، بی تا.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;10. نک:&lt;br&gt;&lt;br /&gt;الف. ابن تیمیه، احمد بن عبدالحکیم، الاکلیل فی المتشابه و التأویل، ص15، اسکندریه، دارالایمان.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;ب. طباطبایی، محمد حسین، المیزان، ج3، ص 25 و 45، همان.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;ج. معرفت، محمد هادی، تلخیص التمهید، ج1، ص483 ـ 482، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، چاپ سوم، 1418 ه‍ . ق.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;د. شاکر، محمد کاظم، روش های تأویل قرآن، ص100 ـ 98، قم، مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، چاپ سوم، 1418 ه‍ . ق.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;11. شیخ طوسی، امالی، ص621، قم، دارالثقافة، 1414 ق.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;12. برای مشاهده روایت دوم نک: قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر قمی، ج1، ص142، قم، مؤسسة دارالکتاب للطباعة والنشر، ضمناً در تفسیر ابوالفتوح رازی، ج3، ص435 و منهج الصادقین، ج3، ص66 این حدیث از امام باقر علیه السلام نقل شده است.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;13. کوفی، فرات بن ابراهیم، تفسیر فرات کوفی، ج1، ص111، ح113 و 114، تهران، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی؛ اصول کافی، ج1، ص450، ح34، دارالکتب الاسلامیة، الطبعة الثالثة، 1388 ق.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;14. نک: تفسیر طبری، ج5، ص225؛ الدر المنثور، ج2، ص182.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;15. حاکم حسکانی، شواهد التنزیل، ج 1، ص199، ح209، مجمع احیاء الثقافة الاسلامیة ـ التابعة لوزارة الثقافة و الارشاد الاسلامی، الطبعة الاولی، 1411ق. سه روایت دیگر عبارتند از: ح 206، ح207 و ح208 در همین منبع.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;16. مسند، حدیثی است که سلسله سند آن در جمیع مراتب تا معصوم مذکور و متصل باشد. (درایة الحدیث مدیر شانه چی، ص56).&lt;br&gt;&lt;br /&gt;17. موقوف، حدیثی است که از مصاحب معصوم نقل شود چه سلسله سند به صحابی متصل باشد و چه منفصل. (علم الحدیث مدیر شانه چی، ص160).&lt;br&gt;&lt;br /&gt;18. بحرانی، سید هاشم، البرهان فی تفسیر القرآن، ج2، ص124 ـ 125، تهران، بنیاد بعثت، چاپ اول، 1415 ق.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;19. مرسل، حدیثی است که آخرین راوی حدیث، مذکور یا معلوم نباشد. (درایة الحدیث مدیر شانه چی، ص80).&lt;br&gt;&lt;br /&gt;20. مفرد، حدیثی است که در طبقه اول فقط یک نفر آن را روایت کرده باشد گرچه در طبقات بعدی جمعی آن را نقل کرده باشد. (درایة الحدیث مدیر شانه چی، ص53).&lt;br&gt;&lt;br /&gt;21. قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر قمی، ج1، ص158، همان؛ نیز نگاه کنید به مجمع البیان، ج2، ص137، تفسیر صافی، ج1، ص519، البرهان فی تفسیر القرآن، ج1، ص426، ح1 و نورالثقلین، ج1، ص571، ح662.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;22.سورة آل عمران (3)، آیة81.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;23. عیاشی، ابوالنضر، محمد بن مسعود، تفسیر عیاشی، ج1، ص284، ح301، تهران، مکتبه العلمیه الاسلامیه، همچنین احادیث شماره 299 و 300 نیز مربوط به دسته دوم روایات تفسیری شیعه می باشد.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;24. قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر قمی، ج1، ص158، همان.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;25. عیاشی، ابوالنضر، محمد بن مسعود، ج1، ص284، ح303، همان.&lt;br&gt;&lt;br /&gt;26. همان منبع، ج1، ص283 ـ 284، ح300. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>