
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>بر حسب ادبیات عرب و نظر مفسران عطف به حرف &#171;واو&#187; اقتضای تغایر و دوگانگی دارد، پس چگونه است که در آیات &#171;الر تِلْكَ ءَايَاتُ الْكِتَابِ وَ قُرْءَانٍ مُّبِين،&#187; و &#171;طس تِلْكَ ءَايَاتُ الْقُرْءَانِ وَ كِتَابٍ مُّبِين&#187; یک چیز بر خودش عطف شده است؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عطف</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تفسیر قرآن</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. &#171;الر، اين آيات كتاب، و قرآن مبين است&#187;، حجر، 1.&lt;br /&gt;[2]. &#171;طس- اين آيات قرآن و كتاب مبين است&#187;، نمل، 1.&lt;br /&gt;[3]. طباطبايى، سيد محمد حسين، الميزان فى تفسير القرآن،ج 15، ص 339، دفتر انتشارات اسلامى، قم، 1417 ق؛ بانوى اصفهانى، سيده نصرت امين، مخزن العرفان در تفسير قرآن، ج 7، ص 110، نهضت زنان مسلمان، تهران، 1361 ش؛ جعفرى، يعقوب، كوثر، ج 6، ص 9 – 10، بی جا، بی تا؛ نجفى خمينى، محمد جواد، تفسير آسان، ج 9، ص 18 - 19، انتشارات اسلاميه، تهران، چاپ اول، 1398 ق.&lt;br /&gt;[4]. طبرسى، فضل بن حسن، مجمع البيان فى تفسير القرآن، ج 7، ص 329، انتشارات ناصر خسرو، تهران، 1372 ش؛ حسينى، شاه عبدالعظيمى، حسين بن احمد، تفسير اثنا عشرى، ج 7، ص 80، انتشارات ميقات، تهران، چاپ اول، 1363 ش؛ الميزان، ج ‏15، ص 339، ج ‏12، ص 96. &lt;br /&gt;[5]. به نقل از مجمع البيان، ج ‏6، ص 505. برای آگاهی از زندگی‌نامه مجاهد، ر. ک: پاسخ ۲۱۴۳۰.&lt;br /&gt;[6]. به نقل از، همان.&lt;br /&gt;[7]. قرشى، سيد على اكبر، تفسير احسن الحديث، ج 5، ص 329، بنياد بعثت، تهران، چاپ سوم، 1377 ش؛ فخرالدين رازى، ابوعبدالله محمد بن عمر، مفاتيح الغيب، ج 24، ص 540، دار احياء التراث العربى، بيروت، چاپ سوّم، 1420 ق.&lt;br /&gt;[8].  عبّاس حسن، النّحو الوافی، ج 3، ص 472، المحبّین للطّباعة والنّشر، قم، چاپ اوّل، 1428 ق.&lt;br /&gt;[9]. مكارم، شيرازى ناصر، تفسير نمونه، ج 11، ص 6، دار الكتب الإسلامية، تهران، 1374 ش؛ درویش، محیی الدین، اعراب القرآن و بیانه، ج 5، ص 212 - 213، دار الارشاد، سوریه، چاپ چهارم، 1415 ق. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
