
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آیا روایتی به این مضمون وجود دارد که خداوند به برکت پیامبر اکرم(ص) عذاب مسخ شدن را از امّت اسلام برداشته است؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>کرامات پیامبر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مسخ و خودباختگی انسان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مسخ</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>فضایل حضرت محمد(ص)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تفسیر قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>الف. حضرت رسول اکرم(ص)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. &#171;ما تو را جز براى رحمت جهانیان نفرستادیم&#187;، انبیا، 107.&lt;br /&gt;[2]. ابن عباس از شاگردان امام علی(ع)، ۲۵۶۷۶.&lt;br /&gt;[3]. طبرسى فضل بن حسن، مجمع البیان فى تفسیر القرآن، محقق، بلاغی، محمد جواد، ج 7، ص 107، ناصر خسرو، تهران، چاپ سوم، 1372 ش؛ فیض کاشانى، ملا محسن، تفسیر الصافى، محقق، اعلمی، حسین، ج 3، ص 358، انتشارات الصدر، تهران، چاپ دوم، 1415 ق؛ طیب، سید عبد الحسین، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، ج 9، ص 256، اسلام، تهران، چاپ دوم، 1378 ش؛ حسینى شاه عبدالعظیمى، حسین، تفسیر اثنا عشرى، ج 8، ص 453 – 454، میقات، تهران، چاپ اول، 1363 ش.&lt;br /&gt;[4]. انفال، 33.&lt;br /&gt;[5]. نجفى خمینى، محمد جواد، تفسیر آسان، ج 12، ص 388 - 389، اسلامیه، تهران، چاپ اول، 1398 ق؛  تفسیر اثنا عشری، همان، ص 454.&lt;br /&gt;.[6] مجلسى، محمد باقر، بحار الأنوار، محقق، مصحح، جمعى از محققان‏، ج 16، ص 306، دار إحیاء التراث العربی‏، بیروت‏، چاپ دوم‏، 1403 ق.&lt;br /&gt;[7]. بحار الأنوار، ج ‏53، ص 131.&lt;br /&gt;[8]. بحار الأنوار، ج ‏22، ص 453؛ طوسى، محمد بن الحسن‏، الأمالی، ص 397، دار الثقافة، قم، چاپ اول، 1414 ق.&lt;br /&gt;[9]. نورى، حسین بن محمد تقى، مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، محقق، مصحح، مؤسسة آل البیت(ع)،‏ ج 14، ص 342، مؤسسة آل البیت(ع)، قم، چاپ اول، 1408 ق؛ بروجردى، آقا حسین‏، جامع أحادیث الشیعة، محقق، مصحح، جمعى از محققان‏، ج 25، ص 758، فرهنگ سبز، تهران، چاپ اول، 1386 ش.&lt;br /&gt;[10]. شیخ حر عاملى، محمد، الإیقاظ من الهجعة بالبرهان على الرجعة، محقق، مصحح، رسولى، هاشم، جنتى، احمد، ص 47 - 70، نشر نوید، تهران، چاپ اول، 1362 ش؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج  ‏45، ص 295 – 296، مؤسسة الطبع و النشر، بیروت، چاپ اول، 1410ق. (برداشت آزاد). </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>پیامبر اسلام, محمد بن عبدالله (ص), 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه.</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
