
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>علت مخالفت معاویه با حضرت علی (ع) چه بود؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>معاویه و حضرت علی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اختلاف معاویه و علی بن ابی طالب</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>معاویة بن ابی‌سفیان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ب. امام اول(حضرت امام علی ع)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1] انسان، 8-10.&lt;br /&gt;[2] محدث نوری، مستدرک ‏الوسائل، ج 13، ص 211. نَهْجُ الْبَلَاغَةِ، قَالَ ع &quot;وَ اللَّهِ لَوْ أُعْطِیتُ الْأَقَالِیمَ السَّبْعَةَ بِمَا تَحْتَ أَفْلَاکِهَا عَلَى أَنْ أَعْصِیَ اللَّهَ فِی نَمْلَةٍ أَسْلُبُهَا جُلْبَ شَعِیرَةٍ مَا فَعَلْتُهُ&quot;.&lt;br /&gt;[3] مریم، 96، &quot;إِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا&quot;.&lt;br /&gt;[4] نهج البلاغه، خ 16، ص57.&lt;br /&gt;[5] نهج البلاغه ، خ 15، ص 57، &quot;فان فی العدل سعة و من ضاق علیه العدل فالجور علیه اضیق&quot;.&lt;br /&gt;[6] أبو الفداء اسماعیل بن عمر بن کثیر الدمشقى (م 774)، البدایة والنهایة، ج ‏8، ص131،   نشر دار الفکر، بیروت، 1407/ 1986.ُُُُُّّّّّ &quot;قال یعقوب بن سفیان: حدثنا أبو بکر بن أبى شیبة و سعید بن منصور قالا: ثنا أبو معاویة ثنا الأعمش عن عمرو بن مرة عن سعید بن سوید. قال: صلى بنا معاویة بالنخیلة- یعنى خارج الکوفة- الجمعة فی الضحى ثم خطبنا فقال: ما قاتلتکم لتصوموا و لا لتصلوا و لا لتحجوا و لا لتزکوا، قد عرفت أنکم تفعلون ذلک، و لکن إنما قاتلتکم لأتأمر علیکم، فقد أعطانى الله ذلک و أنتم کارهون&#187;.&lt;br /&gt;[7] البدایة والنهایة، ج ‏8، ص204، &quot;لیت أشیاخى ببدر شهدوا جزع الخزرج من وقع الأسل‏&quot;. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>ام‍ام‌ اول‌ (امام علی), امیر المومنین ع‍ل‍ی‌ب‍ن‌ اب‍ی‌طال‍ب‌(ع‌) , ۲۳ ق‍ب‍ل‌ از ه‍ج‍رت‌ # # ۴۰ق‌./661م.</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>خلیفه اموی, معاویة بن ابی سفیان (از طُلَقاء (آزادشدگان)، استاندار شام در زمان خلیفه دوم و سوم، خودداری کننده از کمک به عثمان در ماجرای قتل، برپا کننده جنگ صفین به بهانه خونخواهی عثمان، نخستین حاکم اموی، تبدیل کننده خلافت به سلطنت، خلافت از 41 تا 60 هجری قمری، آمر مسمومیت امام دوم حضرت مجتبی علیه السلام), 20 قبل از هجرت#60ق.</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
