
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آیا سنت عفو و گذشت الهی موجب افزایش گناه و گناهکاران در جامعه نمی‌شود؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>عفو الهی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عرفان عملی و اخلاق</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. مصطفوى، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج 5، ص 192 - 193، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، تهران، 1360 ش.&lt;br /&gt;[2].‏ &#171;ای کسی که رحمتش تمام اشیا را در بر گرفته است، و ای کسی که رحمتش بر غضبش سبقت گرفته است&#187;. مجلسى، محمد باقر، بحار الأنوار،‏ ج 91، ص 386، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ دوم، 1403ق.&lt;br /&gt;[3]. &#171;مردم (در آغاز) یک دسته بودند (و تضادى در میان آنها وجود نداشت. به تدریج جوامع و طبقات پدید آمد و اختلافات و تضادهایى در میان آنها پیدا شد، در این حال) خداوند، پیامبران را برانگیخت تا مردم را بشارت و بیم دهند&#187;، بقره، 213.&lt;br /&gt;[4]. انبیا، 107.&lt;br /&gt;[5]. ر. ک: خوف و رجا، پاسخ‌های شماره 64 – 31815 – 13147.&lt;br /&gt;[6]. ابو على، فضیل‏ بن ‏عیاض‏ بن مسعود بن بشر تمیمى فندینى، زاهد مشهور و یکى از مردان طریقت، در &#171;ابیورد&#187; از شهرهاى خراسان متولد شد و گویند در &#171;سمرقند&#187; به دنیا آمد و در &#171;ابیورد&#187; پرورش یافت.&lt;br /&gt;از اصحاب امام صادق (ع) و موثقى بلند پایگاه بود و گفته‌‏اند با این منزلت مردى عامى بود. وى در آغاز کارش عیّارى بود که میان ابیورد و سرخس راهزنى مى‌‏کرد و سبب توبه‌‏اش این شد که به کنیزکى عشق مى‏‌ورزید و هنگامى که براى رسیدن به او از دیوارى بالا مى‌‏رفت شنید کسى این آیه را تلاوت مى‌‏کند: &#171;أَ لَمْ یَأْنِ لِلَّذِینَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِکْرِ اللَّهِ‏؛ آیا براى آنان که ایمان آورده‌‏اند وقت آن نرسیده است که دل‌هایشان به یاد خدا سر سپارد؟&#187;. گفت: پروردگارا آن زمان رسیده است، و از آنجا منصرف شد و توبه کرد و به کوفه آمد در آنجا به استماع حدیث پرداخت. ابن شعبه، حسن بن على، رهاورد خرد(ترجمه تحف العقول)، مترجم، اتابکى، پرویز، ص 377، نشر و پژوهش فرزان روز، تهران، چاپ اول، 1376 ش؛ مفید، محمد بن محمد، الإختصاص،‏ محقق و مصحح: غفارى، على اکبر و محرمى زرندى، محمود، النص، ص 41، الموتمر العالمى لالفیة الشیخ المفید، قم، چاپ اول، 1413 ق.&lt;br /&gt;[7]. یکی از گنه‌‌کاران و مجرمان خیابانی در عصر خود بود که با امید به عفو و گذشت پروردگار و عنایت حضرت اباعبدالله الحسین، از کار خود پشیمان گشته و یکی از خوبان و عاشقان اباعبدالله شده که قبرش در قم، قبرستان نو پشت حرم مطهر حضرت معصومه در جاده اراک می‌‌‌باشد.&lt;br /&gt;برای اطلاع دقیق از زندگی پر ماجرای رسول ترک، ر.ک&lt;br /&gt;سایتhttp://majnoon110.blogsky.com/1387/02/25/post-20/. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
