
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آیا در منابع اسلامی به موضوع ختم سوره انعام و دعاهای مرتبط با چنین ختمی اشاره شده است؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>عرفان عملی و اخلاق</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>سوره انعام</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>فضیلت سوره انعام</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. انعام، 16.&lt;br /&gt;[2]. انعام، 87.&lt;br /&gt;[3]. انعام، 124.&lt;br /&gt;[4]. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ‏87، ص 341 – 342، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ دوم، 1403ق.&lt;br /&gt;[5]. آقا بزرگ تهرانی‏، الذریعة إلی تصانیف الشیعة، ج ‏1، ص 364، اسماعیلیان‏، قم، 1408ق؛ حسینی جلالی، سید محمد حسین، فهرس التراث، ج ‏1، ص 642، انتشارات دلیل ما، قم، 1422ق.&lt;br /&gt;[6]. الذریعة إلی تصانیف الشیعة، ج ‏1، ص 364.&lt;br /&gt;[7]. ر.ک: سید ابن طاووس، رضی الدین علی، الاقبال بالاعمال الحسنة، ج ‏1، ص 124 و 153، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ دوم، 1409ق.&lt;br /&gt;[8]. ر.ک: بحار الانوار، ج ‏77، ص 328؛ ج ‏78، ص 22؛ ج ‏79، ص 185؛ ج ‏82، ص 325 و ... .&lt;br /&gt;[9]. مقتضای اخبار من بلغ این است که چنان‌چه کسی به حدیثی که در بردارنده ثوابی برای انجام یا ترک عملی است دست یابد و برای نیل به آن ثواب، به مقتضای حدیث عمل کند، پاداش آن به وی داده می‌شود؛ هر چند حدیث، آن‌گونه که نقل شده، نباشد. ر.ک: &#171;اعتبار کتب دعا&#187;، سؤال 1364.&lt;br /&gt;[10]. عیاشی، محمد بن مسعود، التفسیر، محقق و مصحح: رسولی محلاتی، هاشم، ج ‏1، ص 353، المطبعة العلمیة، تهران، چاپ اول، 1380ق؛ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، مقدمه: بلاغی‏، محمد جواد، ج ‏4، ص 422، ناصر خسرو، تهران، چاپ سوم، 1372ش.&lt;br /&gt;[11]. انعام، 16. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
