
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>شیعیان می گویند که ائمه معصومند، و از طرفی می گویند آنها تقیه می کنند، و این دو چیز با هم تناقض دارند، پس وقتی شما صحت آنچه را که امامانتان می گویند و انجام مى دهند نمى دانید، معصوم بودنشان چه فایده‌ای دارد؟ شما می گویید پاداش و اجر تقیه به اندازه پاداش نماز است، طوری که کسی که تقیه نمى کند مانند کسی است که نماز نمى خواند، و می گویید که (نُه دَهُم دین تقیه است). تردیدی نیست که ائمه شما به این نُه دَهُم عمل کرده اند و این با عصمت خیالی آنها تضاد دارد.</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>تقیه در قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject> پاسخ به شبهات بر شیعه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تقیه ائمه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عصمت اهل بیت علیهم السلام</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تقیه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عصمت ائمه اثنی عشر(ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عصمت امام (ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>جواز تقیه ائمه(ع)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>1]. شيخ انصاري، رساله تقيه.&lt;br /&gt;[2]. نقص الوشيعه، سيد محسن امين، ص181.&lt;br /&gt;[3]. آل عمران / 28.&lt;br /&gt;[4]. تفسير المراغي، ج3، ص136.&lt;br /&gt;[5]. مفاتيح الغيب، ج6، ص13.&lt;br /&gt;[6]. نحل / 106.&lt;br /&gt;[7]. مجمع البيان، طبرسي، ج3، ص388؛ تفسير کشّاف، ج2، ص430؛ تفسير ابن کثير، ج4، ص228.&lt;br /&gt;[8]. تفسير المراغي، ج3، ص136.&lt;br /&gt;[9]. مؤمن / 28.&lt;br /&gt;[10]. بقره / 195.&lt;br /&gt;[11]. طلاق / 7.&lt;br /&gt;[12]. حج / 87.&lt;br /&gt;[13]. تاريخ اليعقوبي، ج3، ص100.&lt;br /&gt;[14]. حر عاملي، وسائل الشيعه، ج6، کتاب الامر بالمعروف و نهي عن المنکر.&lt;br /&gt;[15]. همان. </dc:description>
                
                        <dc:description>1ـ الميزان، علامه طباطبايي، ج12 و 13 و 17.,2ـ داستان هايي از شأن نزول قرآن، علي نور الديني.,3ـ درآمدي به شيعه شناسي، علي رباني گلپايگاني.,4ـ نقص الوشيعه، سيد محسن امين., </dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
