
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>چه تفاوتی میان اهل تسنن با شیعه در عقاید و اعمال وجود دارد؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>شیعه و اهل سنت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اهل سنت (مذاهب کلامی)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اختلافات شیعه و سنی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>شیعه امامیه Twelver Shiism (فرق تشیع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>روابط اهل سنت با شیعه</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>1] . ر.ك: مطهري، مرتضي، مجموعه آثار، بخش عدل الهي، صدرا، 68، ج 1، ص44.,[2] . جهت دستيابي به نقطه نظرات وهابيت و ردّ آن، رجوع شود سبحاني، جعفر، آئين وهابيت، انتشارات اسلامي.,[3] . باقلاني، التمهيد، ص 167-168، به نقل از تحقيقي در مسائل كلامي، السعد شيخ الاسلامي، اميركبير،63،  ص144.,[4] . اصول كافي، انتشارات مسجد چهارده معصوم، ج 2، كتاب الحجة، ص40.,[5] . مظفر، اصول فقه، ج1، ص 216، و نيز شهيد مطهري، عدل الهي، ص 6 و نيز علامه حلي، كشف المراد في شرح تجريد الاعتقاد، ص 305.,[6] . شرح عقايد نسفي، ص 221.,[7] . ر.ك: شريف، سيدعلي، تنزيه الانبياء، ص 2، و نيز علامه حلي، انوارالملكوت، ص196.,[8] . مائده/6.,[9] . همان.,[10] . صدوق، علل الشرايع، قم، مكتبة الداوري، ص 279، باب190.,[11] . صحيح بخاري، كتاب تيمم، بيروت، دار ابن كثير، پنجم،1414 هـ ، ج 1، ص 128، حديث 2.,[12] . صحيح مسلم، بيروت، دارالكفر، دوم،1389 هـ ، ج1، ص 489، باب الجمع بين الصلاتين في الحضر.,[13] . مالك، شرح زرقاني بر موطأ، بيروت، دارالكتب العلميه،1411 هـ ، ج 1، ص 413، باب الجمع بين الصلاتين في الحضر و السفر.,[14] . وسائل الشيعه، اسلاميه، پنجم،1398 هـ ، ج 4، ص 1265، ابواب قواطع الصلاة و ما يجوز فيها، باب 15، حديث 7.</dc:description>
                
                        <dc:description>1. عقايد تطبيقي، حسين، رجبي، انتشارات دفتر نمايندگي مقام معظم رهبري در امور اهل سنت، 1381.,2. منشور عقايد اماميه، جعفر سبحاني، مؤسسه امام صادق، 1376.</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
