
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>طبق روایات، ما در پنج مرتبه در شبانه روز باید نماز بخوانیم آیا نمازها در صدر اسلام نیز مانند شیعه در امروز بصورت نماز های ظهر و عصر و نیز مغرب و عشاء بلافاصله دنبال یکدیگر می خواندند یا اینکه مثل اهل تسنن بصورت فاصله داری خوانده می شد؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>نماز</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مباحث فقهی اسلام</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نماز اهل سنت</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1] . محمّد باقر، مجلسي، بحارالانوار، بيروت، مؤسسه الوفاء، 1403ق، ج25، ص237.&lt;br /&gt;[2] . همان، ج22، ص408.&lt;br /&gt;[3] . اسراء / 78.&lt;br /&gt;[4] . طبرسي فضل بن حسن، مجمع البيان، ترجمة مترجمان، انتشارات فراهاني، 1360ش، ج14، ص193.&lt;br /&gt;[5] . صالحي شامي محمّد بن يوسف، سبل الهدي، بيروت، دارالکتب العلميه، 1414ق، ج8، ص65.&lt;br /&gt;[6] . احمد بن حنبل، مسند احمد، مصر، دارالمعارف، ج3، ص292، ح1953.&lt;br /&gt;[7] . مسلم بن حجّاج، صحيح مسلم، ج1، ص264، باب الجمع بين الصلاتين في الحضر.&lt;br /&gt;[8] . شيخ صدوق، علل الشرايع، نجف، منشورات المکتبة الحيدريه و مطبعتها، 1386ق، ج2، ص321.&lt;br /&gt;[9] . کليني محمّد بن يعقوب، اصول کافي، تهران، دارالکتب الإسلاميه، ج3، ص286.&lt;br /&gt;[10] . حر عاملي، وسايل الشيعه، قم، مؤسسه آل البيت، ج5، ص225.&lt;br /&gt;[11] . شيخ طوسي، محمد بن حسن، تهذيب الأحکام، نجف، مطبعة النعمان، ج2، ص24.&lt;br /&gt;[12] . همان، ص 25.&lt;br /&gt;[13] . تهذيب الاحکام، همان، ج2، ص19.&lt;br /&gt;[14] . آيت الله خويي، سيد ابوالقاسم، کتاب الصلاة، قم، دارالهادي للمطبوعات، 1410ق، ج1، ص320. </dc:description>
                
                        <dc:description>1ـ الجمع بين الصلاتين، عبداللطيف بغدادي.,2ـ مجمع البيان، فضل بن حسن طبرسي.,3ـ علل الشرايع، شيخ محمد صدوق.</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
