
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>کتاب مقدس کتاب اشعیاء 40 / 22 می‌گوید: &#171;الجالس علی کرة الارض&#187; و این دلالت می‌کند که تورات قائل به کروی بودن زمین است. در حالی که در قرآن آمده &#171;والارض مددناها&#187; حجر، آیه 19 و (و الله جعل لکم الارض بساطا) نوح 19، و (هو الذی مدّ الارض) و این یعنی زمین کروی نیست و مسطح است؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>کرویت زمین در قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیه 19 نوح</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>کروی بودن زمین</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیه 19 حجر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اخبار قرآن از کرویت زمین</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject> اصطلاحنامه علوم قرآنی</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]  . طباطبائي، محمدحسين، الميزان، تهران، بنياد فرهنگي علامه،1363 ش، ج12، ص199،.&lt;br /&gt;[2] . نوح/19.&lt;br /&gt;[3] . مكارم شيرازي، ناصر،  تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه،1394، ج25، ص78.&lt;br /&gt;[4]  . الرحمن/17.&lt;br /&gt;[5]  . خوئي، ابوالقاسم، كتاب صوم، قم، دارالهادي،1407 ق، ج2، ص119.&lt;br /&gt;[6]  . زخرف/38.&lt;br /&gt;[7] . خوئي، ابوالقاسم، البيان في تفسير القرآن، ب.يروت، دارالزهرا، چهارم،1395ق، ص74.&lt;br /&gt;[8] . محمودي، عباس‌علي، ساكنان آسمان از نگاه قرآن، بي تا، بي جا، بي نا. ص57،&lt;br /&gt;[9] . منصوري، ذبيح الله، مغز متفكر جهان شيعه،‌تهران، جاويد، سوم، بي‌تا، ص114.&lt;br /&gt;[10] . مطهري، مرتضي، فلسفه تاريخ، تهران، صدرا، دوم،1378 ش، ج2، ص122.&lt;br /&gt;[11]  . نباء/5.&lt;br /&gt;[12]  . طه/53.&lt;br /&gt;[13]  . البيان في تفسير القرآن، ص 72.&lt;br /&gt;[14]  . ويل دورانت، تاريخ تمدن، تهران، سازمان آموزش انقلاب اسلامي، دوم، 1368ش </dc:description>
                
                        <dc:description>1 . هيئت در مكتب اسلام، باقر هيوي.,2 . جهان آفرين، حسين نوري.</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
