
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>در آئین زردشتی، فکر ثنوی &#171;یزدان و اهریمن&#187; وجود دارد، در دین اسلام هم عقیدة &#171;خدا و شیطان&#187; به صورت دو قطب مخالف یکدیگر مطرح است. چه فرق است میان اهریمن کیش زردشتی و شیطان دین اسلام؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>مقایسه مجوس با سایر ادیان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آموزه‌های زردشتی (آموزه‌ها‌ی ادیان ایران باستان) </dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دین زردشتی (ادیان آریایی ایران باستان)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دین اسلام (دین الهی توحیدی)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1] . دهخدا، علي اكبر، لغت نامه دهخدا، جلد 1، تهران، دانشگاه تهران، دوم، 1377، ص 3250.&lt;br /&gt;[2] . لغت نامه دهخدا، جلد 10، ص 23769.&lt;br /&gt;[3] . رضي هاشم، زرتشت پيامبر ايران باستان، تهران، بهجت، سوم، 1381، ص 123.&lt;br /&gt;[4] . همان، ص 96.&lt;br /&gt;[5] . همان، ص 125.&lt;br /&gt;[6] . لغت نامه دهخدا، جلد 1، ص 319.&lt;br /&gt;[7] . بقره، 34 و كهف، 50.&lt;br /&gt;[8] . حجر، 29 تا 40.&lt;br /&gt;[9] . لغت نامه دهخدا، جلد 9، ص 14306 ـ 14285.&lt;br /&gt;[10] . مصاحب، غلامحسن، دايرة المعارف فارسي، جلد 2، تهران، امير كبير، دوم، 1380، ص 1531.&lt;br /&gt;[11] . لغت نامه دهخدا، جلد 3، ص 3660.&lt;br /&gt;[12] . زرتشت پيامبر ايران باستان، ص 100.&lt;br /&gt;[13] . ذو ستخوا، جليل، &#171;گزارش و پژوهش&#187;، اوستا: كهن ترين سرودها و متن‌هاي ايراني، جلد 2، تهران، مرواريد، چهارم ، 1377، ص 624 ـ 659 و رضي هاشم، و نديداد، جلد 1، تهران، فكر روز، اول 1376، ص 258 ـ 194.&lt;br /&gt;[14] . كهف، 51 و الطباطبائي، العلامه السيد محمد حسين، الميزان في تفسير القرآن، جلد 13، قم، جماعة المدرسين، بي تا، ص 325.&lt;br /&gt;[15] . فتح، 6 و 7.&lt;br /&gt;[16] . اسراء، 62 و الميزان في تفسير القرآن، جلد 13، ص 145.&lt;br /&gt;[17] . و نديداد، جلد 2، ص 639 و 638.&lt;br /&gt;[18] . ناس، 3 و 4، و الطبرسي، الشيخ ابي علي الفضل بن الحسن، مجمع البيان في تفسير القرآن، جلد 10، تهران، ناصر خسرو، الثانية، بي تا، ص 869. </dc:description>
                
                        <dc:description>1. تفسير نمونه.,2. تبيان في تفسير القرآن.,3. تفسير صافي.</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>gateway for and characters</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
