دليل عصمت پيامبر اكرم(ص) و ديگر پيامبران الهی چيست؟ عصمت انبیاء گستره عصمت انبیا دلایل عصمت انبیا عصمت انبیاء (ع ) نبوت عصمت انبیا در تلقی وحی آیات عصمت انبیا پي نوشتها:<br />1. ر.ك: لغت نامه دهخدا، واژه ي (عصمه) و ساير كتاب هاي لغت.<br />2. ر.ك: راهنماشناسي، ص 121.<br />3. مع الشيعه الاماميه في عقائدهم، ص 57. متأسفانه در كتب مشهور اهل سنت، باورهاي ناروايي در اين زمينه درباره ي پيامبران وجود دارد كه برخي از آن موارد و پاسخ آن ها را علامه ي حلي ـ قدس سره ـ در كتاب نهج الحق و كشف الصدق، ص 142 به بعد «عصمه الانبياء» بيان كرده است.<br />4. احزاب، 33.<br />5. طه، 121: «آدم پروردگارش را نافرماني كرد، و از پاداش او محروم شد.»<br />6. انبياء، 87 «و ذوالنون (= يونس) را (به يادآور) در آن هنگام كه خشمگين (از ميان قوم خود) رفت و چنين مي پنداشت كه ما بر او تنگ نخواهيم گرفت.»<br />7. يوسف، 24 «آن زن قصد او (يوسف) كرد و او نيز قصد وي مي نمود.»<br />8. ص، 24 «داود دانست كه ما او را (با اين ماجرا) آزموده ايم.»<br />9. احزاب، 37 «(درباره ي پيامبر اسلام(صلي الله عليه وآله)) و در دل چيزي را مي پنداشتي كه خداوند آن را آشكار مي كند و از مردم مي ترسيدي، در حالي كه خداوند سزاوارتر است كه از او بترسي.»<br />10. آل عمران، 7 «در حالي كه تفسير (و تأويل) آن ها را، جز خدا و راسخان در علم، نمي دانند.»<br />11. آل عمران، 33 «خداوند، آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را بر جهانيان برتري داد.»<br />12. فجر، 16 «و اما هنگامي كه براي امتحان، روزيش را بر او تنگ مي گيرد.»<br />13. يوسف، 24 «اين چنين كرديم تا بدي و فحشا را از تو دور سازيم.»<br />14. ص، 22 ـ 24 «گفتند: «نترس! دو نفر شاكي هستيم كه يكي از ما بر ديگري ستم كرده؛ اكنون در ميان ما به حق داوري كن و ستم روا مدار و ما را به راه راست هدايت كن. اين برادر من است، او نود و نه ميش دارد و من يكي بيش ندارم؛ اما او اصرار مي كند كه اين يكي را هم به من واگذار، و در سخن بر من غلبه كرده است. (داود) گفت: «مسلماً او با درخواست يك ميش تو براي افزودن آن به ميش هايش، بر تو ستم نموده؛ و بسياري از شريكان (و دوستان) به يكديگر ستم مي كنند، مگر كساني كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده اند؛ اما عده ي آنان كم است. داود دانست كه ما او را (با اين ماجرا) آزموده ايم؛ از اين رو از پروردگارش طلب آمرزش نمود و به سجده افتاد و توبه كرد.»<br />15. ص (38)، 26.<br />16. امالي شيخ صدوق، مجلس بيستم، ص 150 ـ 153، حديث 148 / 3؛ خصال شيخ صدوق، حديث 321 / 5؛ عيون اخبار الرضا- عليه السلام-، ج 1، ص 191، حديث 1؛ بحارالانوار، ج 11، ص 72، حديث 1.<br />17. انعام، 84 ـ 88.<br />18. انعام، 90.<br />19. زمر، 36 ـ 37.<br />20. يس، 60 ـ 62. text question and answer