
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>زهد نسبت به لذت های حلال در روایات سفارش شده است، ولی در قرآن کریم (سوره تحریم، آیه 1 و سوره اعراف آیات 31 تا 33) با آن مخالفت شده است، علت این تناقض‌گویی چیست؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>اخلاق در قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>لذات</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>لذت حلال</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نعمت های الهی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نعمت‌های مادی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject> اصطلاحنامه علوم قرآنی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیه 31 اعراف</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیه 32 اعراف</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیه 33 اعراف</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیه 1 تحریم</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>زهد</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ب. امام اول(حضرت امام علی ع)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پي نوشت ها:&lt;br /&gt;[1]  . محمدي ري شهري، محمد، ميزان الحكمه، ترجمه حميدرضا شيخي، قم، مؤسسه دارالحديث، چاپ دوم، 1379، ج 5، ص 2225 و 7695.&lt;br /&gt;[2] . اعراف/32.&lt;br /&gt;[3]  . ر.ك: ميزان الحكمه، همان، ص 2229.&lt;br /&gt;[4]  . ر.ك: مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ سوم، 1367، ج 24، ص 271 ـ 284.&lt;br /&gt;[5]  . ر.ك: الميزان الحكمه، همان، ص 2227 ـ 2228. </dc:description>
                
                        <dc:description>معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:,1. ناصر مكارم شيرازي و همكاران، تفسيرنمونه، تهران: دارالكتب الاسلاميه، چاپ سوم، 1367، ج 6، ص 147 ـ 154.,2. محمدحسين طباطبائي، الميزان في تفسير القرآن، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ سوم، 1397 ق، ج 8، ص 67 ـ 92.,</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>ام‍ام‌ اول‌ (امام علی), امیر المومنین ع‍ل‍ی‌ب‍ن‌ اب‍ی‌طال‍ب‌(ع‌) , ۲۳ ق‍ب‍ل‌ از ه‍ج‍رت‌ # # ۴۰ق‌./661م.</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>صادق, جعفر بن محمد (ع)</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>