
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آيا هستي پس از آفريده شدن به وسيله خداوند، در کار خود نيازي به خداوند ندارد همانطور که ساعت به ساعت ساز نياز ندارد؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>جهان آفرینش</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آفرینش جهان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>هماهنگی جهان آفرینش</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>خلقت جهان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>صفات الهی </dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عالم ( امکانی )</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نظام احسن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>خالق (اسماء فعل)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پي نوشت ها:&lt;br /&gt;[1] . جوادي آملي، عبدالله، فلسفه دين، قم، نشر مركز اسراء، بي تا، ص 182 ـ 186.&lt;br /&gt;[2]. ر.ک: طباطبايي، سيد محمد حسين، نهايه الحکمه، قم، جامعه مدرسين، فصل هفتم، ص 65.&lt;br /&gt;[3] . ر.ك: رباني گلپايگاني، علي، ايضاع الحكمه، ‌نشر اشراق، 1374 ش، ج1، ص 338 ـ 343.&lt;br /&gt;[4]. ر.ک: سعيدي مهر، محمد، آموزش کلام اسلامي، قم، طه، 1377، ص 58. </dc:description>
                
                        <dc:description>معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:,1. جعفر سبحاني، الهيات و معارف اسلامي (با تنظيم رضا استادي) نشر مؤسسه امام صادق قم 1372 ش.,2. مصطفي خليلي، انديشه كلامي علامه طباطبائي نشر دفترتنظيم و نشر آثار علامه طباطبائي قم چاپ اول 1382ش.,3. مطهري مرتضي، مجموعة آثار 6، مقالة 14، ص 903، نشر صدرا، سال 1373 ش.,4. محمد امين صادقي ارزگاني، انسان كامل از نگاه امام خميني و عارفان مسلمان نشر بوستان كتاب قم، چاپ اول سال 1382ش., </dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
