
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>چه اشکالی دارد که گفته شود: &#171; ادیان واقعاً متعدد نیستند. زبان و شکل ادیان با هم متفاوت است، ولی حقیقت آنها واحد است و هر دینی بخشی از حقیقت کلی را اخذ می‌کند و تفاوتهای ظاهری ادیان بیانگر تعدد جهات حقیقت واحدی است.&#187;</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>کلام جدید</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تکثر ادیان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تعدد ادیان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تفاوت ادیان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>حکمت تعدد شرایع</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تفاوت شرایع</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>کثرت گرایی دینی</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>پي نوشت ها:&lt;br /&gt;[1] . جان هيك، فلسفة دين، ترجمة بهرام راد، ص238.&lt;br /&gt;[2] . حسين زاده، محمّد، دين شناسي، قم، مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره)، چاپ اول، 1378، ص66.&lt;br /&gt;[3] . همان‌، ص82 .&lt;br /&gt;[4] . مطهري، مرتضي، مجموعة آثار، تهران، انتشارات صدرا، چاپ هفتم، 1377، ج2،‌ ص181.&lt;br /&gt;[5] . همان، ج3، ص156.&lt;br /&gt;[6] . همان، ص159،‌ به نقل از مقالة &#171;پلوراليسم از منظر شهيد مطهري&#187;،‌ روزنامة جمهوري اسلامي، 10/11/1379،‌ ص11.&lt;br /&gt;[7] . كتاب نقد، كالبد شكافي پلوراليسم ديني، ص138.&lt;br /&gt;[8] . كتاب نقد، كالبد شكافي &#171;پلوراليسم ديني&#187; ص158. </dc:description>
                
                        <dc:description>معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:,1ـ حسين زاده، محمّد، فلسفة دين،‌ قم، دفتر تبليغات، چاپ اول، 1375.,2ـ‌ صادقي، هادي، تازه‌هاي انديشة 4، معاونت امور اساتيد و دروس معارف اسلامي، چاپ اول، 1377.,3ـ‌ خسروپناه، عبدالحسين، كلام جديد، قم، مركز مطالعات و پژوهشهاي فرهنگي حوزة علميه،‌ 1376،‌ گفتار هشتم.</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
