
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آیا اشتیاق انسان‌ به گناه با روح خدایی که در او دمیده شده، در تضاد نیست؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>آفرینش انسان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>روح الهی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مراحل خلقت انسان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>نفس و روح</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اشتیاق به گناه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ملاصدرا شیرازی: صدرالمتألهین</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>انسان شناسی Human nature</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>انسان الهی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>انسان شناسی مادی (مسائل جدید کلامی)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>شوق نفسانی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ملاصدرا شیرازی</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description> [1]. مؤمنون، 12 – 14؛ و نیز ر.ک: حج، 5.&lt;br /&gt;[2]. &#171;وَ إِذْ قَالَ رَبُّکَ لِلْمَلَئکَةِ إِنىّ‏ِ خَلِقُ بَشَرًا مِّن صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَإٍ مَّسْنُونٍ * فَإِذَا سَوَّیْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِیهِ مِن رُّوحِى فَقَعُواْ لَهُ سَاجِدِینَ&#187;؛ حجر، 28 – 29.&lt;br /&gt;[3]. البته خدا نه جسم دارد و نه روح، و اضافه روح به خدا به اصطلاح &#171;اضافه تشریفى&#187; است و دلیل بر این است که روحى بسیار پر عظمت در کالبد انسان دمیده شده، همان‌گونه که خانه کعبه را به خاطر عظمتش &#171;بیت اللَّه&#187; می‌خوانند، و ماه مبارک رمضان را به خاطر برکتش &#171;شهر اللَّه&#187;(ماه خدا) می‌نامند.&lt;br /&gt;[4]. فرقان، 44.&lt;br /&gt;[5]. مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، ج ‏11، ص 78، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ اول، 1374ش.&lt;br /&gt;[6]. طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج ‏12، ص 154، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ پنجم، 1417ق.&lt;br /&gt;[8]. صدر المتألهین، الحکمة المتعالیة فی الاسفار العقلیة الاربعة، ج 9، ص 93، بیروت، دار احیاء التراث، چاپ سوم، 1981م. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>ملاصدرا, صدرالدین محمد بن ابراهیم شیرازی (فیلسوف مشهور موسس حکمت متعالیه، شیعه و ایرانی), 979ق./950ش./ 1572م.#1050 ق./1641م.</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
